e1.jpg

اگر شما هم جزو افرادی هستید که تلاش می­‌کنید موهای سالمی داشته باشید، باید بدانید که این مسئله ارتباط نزدیکی با رژیم غذایی شما دارد. موها برای رشد، نیاز به مواد مغذی و ویتامین­‌هایی دارند که از طریق غذا خوردن تامین می­‌شوند. در واقع این نکته‌­ای است که بسیاری از افراد نسبت به آن بی توجه هستند. رشد و سلامت مو، یک فرآیند متابولیکی پیچیده است که به چندین ماده مغذی، ویتامین و آنزیم نیاز دارد. افراد مبتلا به آنورکسی (بی­‌اشتهایی) یا کسانی که دچار سوء تغذیه هستند یا به هر دلیلی کمبود ویتامین دارند، احتمالا به توقف رشد مو و ریزش آن دچار می­‌شوند. البته همه چیز به ریزش مو ختم نمی‌­شود؛ بلکه کاهش کیفیت و سلامت مو و عدم رشد مناسب هم ممکن است به دلیل تغذیه نامناسب روی دهد. بنابراین لازم است بدانیم که کمبود کدام ویتامین‌­ها بیشترین تاثیر را در این فرآیند دارد.

کمبود کدام ویتامین‌­ها و مواد معدنی باعث ریزش مو می­‌شود؟

پاسخ به این سوال در واقع به سوال “کدام ویتامین­‌ها برای مو ضروری هستند” هم پاسخ می‌­دهد. بر اساس تحقیقات انجام شده و جمع بندی نتایج حاصل، مشخص شد که ۱۱ ویتامین و ماده معدنی برای رشد و سلامت مو ضروری هستند. این مواد حیاتی عبارتند از:

ویتامین C

ویتامین C یک آنتی اکسیدان قوی و ویتامینی حیاتی برای سیستم ایمنی بدن است. این ماده در تولید کلاژن و جذب آهن نقش دارد. ویتامین C برای رشد و ترمیم کلیه بافت‌­های بدن ضروری است. این ماده به تولید کلاژن که یک پروتئین ضروری برای سلامت پوست و مو است کمک می­‌کند. این ویتامین هم‌­چنین برای بهبود زخم‌­ها و حفظ سلامت دندان­‌ها و استخوان­‌ها لازم است. کمبود ویتامین C باعث خشکی مو و پوست، خون‌ریزی لثه، ریزش یا تضعیف موها می‌­شود.  این ماده همراه با سایر مواد مغذی با کمک به تولید کلاژن و حمایت از جذب آهن غیر هِم (آهن منابع گیاهی) به رشد مو کمک می‌­کند.

از آن جا که ویتامین C یک ویتامین محلول در آب است، بدن انسان نمی­‌تواند مقدار اضافی آن را ذخیره کند. بنابراین باقیمانده این ویتامین از بدن دفع شده و باید دوباره از طریق منابع غذایی موجود تامین شود. منابع خوب ویتامین C شامل سبزیجات برگ تیره، فلفل دلمه‌­ای سبز و قرمز، سیب زمینی، کلم بروکلی، کلم بروکسل، اسفناج و مرکبات هستند.


تاثیر ویتامین c در سلامت پوست و مو
ویتامین C از مهم‌­ترین ویتامین­‌ها در سلامت پوست و مو است.

ویتامین B کمپلکس

هشت ویتامین در گروه ب وجود دارد که به ویتامین‌­های ب کمپلکس معروف هستند. این ویتامین­‌ها عبارتند از: ب۱، ب۲، ب۳، ب۵، ب۶، ب۷، ب۹ و ب۱۲. این ویتامین‌­ها نقش‌­های مختلفی در بدن انسان دارند؛ از پشتیبانی تولید سلول­‌های سالم و دفع صدمات ناشی از رادیکال­‌های آزاد تا نظارت و پشتیبانی از عملکرد مغز و اعصاب. کمبود B کمپلکس در بدن ممکن است باعث سرگیجه، خستگی، ریزش مو و هم­چنین ضعف و شکنندگی تارهای مو شود. در ادامه به نقش مهم‌­ترین ویتامین‌­های این خانواده اشاره می­‌کنیم:

بیوتین (ب۷)

ویتامین­‌های گروه B به ویژه بیوتین با تقویت ساختار کراتینه ساقه مو، از رشد مو پشتیبانی می‌­کند. ریزش مو و خشکی پوست هر دو نشانه کمبود بیوتین هستند. دوز روزانه بیوتین حدود ۳۰ میکروگرم است که از طریق لبنیات، تخم مرغ، آجیل و گوشت، در افرادی که به کمبود این ویتامین دچار نیستند، تامین می­‌شود. اگر آزمایش­‌های انجام شده در شخصی، نشان دهد که او به کمبود بیوتین دچار است، لازم است که با تجویز پزشک از مکمل‌­هایی در دوز مجاز استفاده کند.

ویتامین ب۵ (اسید پانتوتنیک)

اگرچه بیوتین احتمالا بهترین ویتامین ب کمپلکس برای رشد مو است، اما اسید پانتوتنیک هم می‌­تواند نقشی مشابه در رشد مو داشته باشد. بسیاری از محصولات رشد مو حاوی ویتامین ب5 هستند، زیرا این ماده می­‌تواند رشد و سلامتی مو را بهبود بخشد. از بهترین منابع تامین این ویتامین می­‌توان به ذرت، گل کلم، گوجه فرنگی، آووکادو، عدس، زرده تخم مرغ، نخود فرنگی و گوشت گاو و بوقلمون اشاره کرد.

ویتامین ب۶ (پیریدوکسال ۵- فسفات)

رشد مو یک فرآیند متابولیکی پیچیده است که از هزاران واکنش شیمیایی تشکیل می­‌شود. ویتامین ب۶ در حدود ۱۰۰ واکنش شامل پروتئین، لیپیدها و متابولیسم گلوکز نقش دارد. موهای انسان در واقع یک محصول حاصل از سنتز پروتئین است. موهای زیبا درخشش خود را از طریق لیپیدها یا روغن­‌های تولید شده توسط پوست سر به دست می­‌آورند. به دلیل نقش ویتامین ب6 در متابولیسم پروتئین و لیپید، وجود این ویتامین برای حفظ سلامت مو و پیشگیری از ریزش آن ضروری است. منابع خوب ویتامین ب6 شامل پنیر، ماهی، مرغ، اسفناج و غلات کامل است.

ویتامین ب۱۲

ویتامین ب۱۲ در سنتز DNA و تولید گلبول­‌های قرمز خون نقش دارد. خون از گلبول­‌های قرمز حامل اکسیژن تشکیل شده و ویتامین ب۱۲ برای تشکیل این گلبول‌­ها به میزان کافی ضروری است. داشتن گردش خون کافی و مناسب، رشد مو را تضمین می­‌کند. ویتامین ب۱۲ را می‌­توان از طریق مصرف جگر گاو، صدف، محصولات لبنی، تخم مرغ و محصولات غنی شده با این ویتامین دریافت کرد.

ویتامین ب9 (فولات)

ویتامین ب۹ که با نام­‌های فولات یا اسید فولیک هم شناخته می­‌شود، نقش اساسی در سنتز DNA، RNA و پروتئین‌­ها دارد. همه این فرآیندها در تشکیل ساختار مو نقش دارند. بسیاری از محصولات غذایی تشکیل شده از غلات و حبوبات دارای فولات هستند. هم‌چنین این ویتامین در سبزیجات برگ­دار و میوه‌­ها یافت می‌­شود.

فولات مانند آهن در تولید گلبول­‌های قرمز خون نقش دارد و به همین دلیل به سلامت پوست، ناخن­‌ها و مو کمک می‌­کند. کمبود فولات می­‌تواند موجب کم خونی شده و انتقال مناسب اکسیژن و مواد مغذی به سلول­‌های مو را مختل کند.


ویتامین­‌های B کمپلکس در منابع غذایی گیاهی و دامی
ویتامین­‌های B کمپلکس به میزان کافی در منابع غذایی گیاهی و دامی یافت می­‌شود.

ویتامین E

ویتامین E یک ویتامین محلول در چربی و یک آنتی اکسیدان قوی است که به جلوگیری از آسیب سلول­‌ها و بافت‌­ها در اثر رادیکال­‌های آزاد، کمک می‌­کند. رادیکال‌­های آزاد واکنش بالایی دارند و می­‌توانند به RNA، DNA و پروتئین‌­ها آسیب برسانند. ویتامین E هم‌­چنین در سنتز سلول‌­های خونی نقش دارد که برای گردش خون و تامین اکسیژن بافت‌­های مختلف بدن مهم است. اگرچه کمبود ویتامین E نادر است، اما این مسئله می‌­تواند منجر به آسیب عصبی و عضلانی و هم­چنین مشکلات بینایی شود. این ویتامین با پشتیبانی از گردش خون در پوست سر و کاهش آسیب رادیکال‌­های آزاد به فولیکول­‌های مو، به رشد مو کمک می­‌کند.

ویتامین E به هشت شکل در طبیعت وجود دارد، اما آلفا توکوفرول تنها شکل قابل استفاده برای تامین نیازهای انسان به این ویتامین است. غلظت ویتامین E در خون توسط کبد تنظیم می‌شود و جذب آن از طریق روده کوچک انجام می‌­گیرد. ویتامین E به طور طبیعی در غذاهای بی شماری یافت می­‌شود. آلفا توکوفرول در مغزها، دانه­‌ها، روغن­‌های گیاهی و سبزیجات دارای برگ سبز وجود دارد. بسیاری از غلات صبحانه نیز با این ویتامین غنی شده‌­اند.

ویتامین A

ویتامین A علاوه بر کمک به رشد و حفظ سلامت پوست، دندان­‌ها و استخوان‌­ها، باعث تولید رنگدانه­‌هایی در شبکیه چشم می­‌شود که به بینایی به ویژه در نور کم کمک می‌­کند. در واقع ویتامین A جزء اساسی پروتئین رودوپسین است که وظیفه جذب نور در گیرنده‌­های شبکیه را بر عهده دارد. ویتامین A هم‌­چنین به به بهبود زخم‌­ها کمک کرده و سیستم ایمنی بدن را تقویت می­‌کند. کمبود ویتامین A نادر است، اما در صورت بروز می‌­تواند علائمی مانند خشکی چشم، دید ضعیف در شب، مشکلات پوستی و اسهال را به دنبال داشته باشد. ویتامین A اغلب در میوه­‌ها و سبزیجات به رنگ نارنجی مانند هویج، سیب زمینی شیرین و کدو تنبل یافت می­‌شوند.

ویتامین A یکی دیگر از آنتی اکسیدان­‌های قدرتمند است. باید به خاطر داشت که اگرچه به ویتامین A برای حمایت از رشد مو نیاز است، اما مقدار زیاد این ویتامین ممکن است باعث ایجاد مشکلاتی در بخش‌­های مختلفی از بدن از جمله مو شود. ویتامین A بیش از حد، فولیکول­‌های مو را تحریک می­‌کند و باعث می­‌شود که مو زودتر به پایان چرخه خود برسد. وقتی این اتفاق می‌­افتد، موها نازک می­‌شوند؛ زیرا بدن قادر نیست موهای جدید را با سرعت کافی ایجاد و جایگزین کند.


خشکی چشم و ضعف دید در شب از نشانه‌­های کمبود ویتامین A
خشکی چشم، مشکلات پوست و مو و ضعف دید در شب از نشانه‌­های کمبود ویتامین A است.

آهن

آهن یک ماده معدنی ضروری است که به طور عمده در تولید هموگلوبین نقش دارد. هموگلوبین ماده‌­ای در گلبول­‌های قرمز خون است که انتقال اکسیژن را به سراسر بدن از جمله موها به عهده دارد. کمبود آهن رایج‌­ترین شکل مشکلات تغذیه‌­ای است. کمبود این ماده باعث کم خونی می­‌شود؛ در چنین شرایطی گلبول­‌های قرمز خون نمی‌­توانند اکسیژن رسانی به اندام‌­های بدن را به خوبی انجام دهند. علائم این بیماری شامل خستگی، رنگ پریدگی پوست، تنگی نفس، کاهش اشتها، شکنندگی ناخن­‌ها، سردی دست و پا و ریزش مو است.

آهن از طریق تقویت گردش خون و انتقال اکسیژن و سایر مواد مغذی ضروری به فولیکول‌­های مو، از رشد آن­ها پشتیبانی می­‌کند. بدون آهن، سلول‌­های مو ممکن است با کمبود مواد مغذی و اکسیژن مواجه شوند که این مسئله باعث شکنندگی و ریزش مو می­‌شود. ریزش مو در اثر کمبود آهن اغلب زنان را درگیر می‌­کند. زنانی که به طور منظم دوره‌­های عادت ماهانه سنگین را تجربه می‌­کنند، به طور ویژه در معرض خطر کمبود آهن قرار دارند. خوشبختانه پزشک با یک آزمایش خون ساده می­‌تواند سطح آهن خون را تشخیص دهد. اگر سطح آهن خون پایین باشد، ممکن است پزشک برای بیمار مکمل آهن تجویز کند. مصرف مکمل­‌های آهن بدون تجویز پزشک به هیچ عنوان توصیه نمی‌­شود.

آهن در رژیم غذایی به شکل هِم و غیر هِم وجود دارد. گوشت، غذاهای دریایی و مرغ حاوی هر دو شکل آهن هستند. در حالی که منابع گیاهی آهن و غذاهای غنی شده با این ماده معدنی، حاوی آهن غیر هِم هستند. غذاهای غنی از آهن شامل ماهی آزاد، میوه­‌های خشک، گوشت، اسفناج و نخود فرنگی است. ویتامین C به بدن اجازه می‌­دهد که آهن به ویژه نوع غیر هِم آن را به طور موثرتری جذب کند. بنابراین بهتر است که مقدار مناسبی از موادغذایی حاوی این آنتی اکسیدان را در رژیم غذایی خود بگنجانید تا از جذب بهینه آهن اطمینان حاصل کنید.

ویتامین D

در حالی که نقش اصلی ویتامین D حفظ سطح مناسب کلسیم و فسفر در خون است، تحقیقات نشان داده که این ویتامین می­‌تواند در سلامت و رشد مو هم اثرگذار باشد. ویتامین D نقش مهمی در حفظ و تقویت سیستم ایمنی بدن دارد. سیستم­ ایمنی بدن گاهی ممکن است به فولیکول­‌های مو حمله کرده و باعث ضعف و ریزش شدید مو شود. برخی از این بیماری­‌های خود ایمنی مانند آلوپسی آره آتا و آلوپسی توتالیس هستند. مصرف مکمل ویتامین D می‌­تواند به کاهش چنین پاسخ‌­های التهابی که رشد مو را مختل می­کنند، کمک کند.

وقتی پوست انسان در معرض اشعه ماوراء بنفش قرار می­گیرد، ویتامین D به صورت درون­زا سنتز می­‌شود. به این معنی که اگر زمان زیادی را در آفتاب می­‌گذرانید، احتمالا نیازی به مصرف مکمل ویتامین D ندارید. از آن­جا که ویتامین D به رشد مو کمک می­‌کند، مصرف مکمل این ویتامین برای افرادی که به اندازه کافی آفتاب نمی­‌گیرند لازم است. ویتامین D به طور طبیعی در منابع غذایی به مقدار کافی یافت نمی‌­شود. با این حال می­‌توان از جگر گاو، ماهی قزل آلا و تخم مرغ برای جذب این ویتامین استفاده کرد. دو فرم مهم ویتامین D شامل D۲ است که از غذاهای گیاهی تامین می­‌شود و D۳ که در اثر قرار گرفتن در معرض نور خورشید توسط حیوانات و بیشتر در پوست آن­‌ها ساخته می‌­شود. بیشتر مکمل‌­های ویتامین D از نوع D۳ هستند.


سنتز ویتامین D در بدن با قرارگرفتن زیر نور خورشید
قرار گرفتن در معرض نور خورشید باعث سنتز ویتامین D در بدن می­‌شود.

منیزیم

منیزیم برای تقسیم، رشد و عملکرد مناسب سلول­‌ها لازم است. منیزیوم در بیش از ۳۰۰ واکنش بیوشیمیایی در بدن انسان از جمله رشد مو نقش دارد. بسیاری از آنزیم‌­ها برای فعالیت به منیزیم نیاز دارند؛ به ویژه آن‌­هایی که در انتقال انرژی و سنتز اسید نوکلئیک نقش دارند. منیزیم هم‌­چنین برای رشد ساختار استخوان‌­ها و سنتز RNA، DNA و گلوتاتیون (یک آنتی اکسیدان ضروری) لازم است. منیزیم هم­‌چنین باعث تقویت سیستم ایمنی بدن، عملکرد طبیعی عضلات و اعصاب می‌­شود. این ماده می‌­تواند قلب را قوی نگه دارد، سطح گلوکز خون را تنظیم کند و به تولید پروتئین و انرژی هم کمک کند.

به دلیل نقش منیزیم در متابولیسم و واکنش‌­های متابولیکی، وجود این ماده برای رشد مو حیاتی است. کمبود منیزیم به ویژه در زنان یائسه باعث ضعف و ریزش می‌شود. علائم کمبود منیزیم شامل حالت تهوع، خستگی، استفراغ، ریتم نامنظم قلب، انقباضات عضلانی و ریزش مو است. خوشبختانه منیزیم به راحتی در منابع گیاهی و حیوانی یافت می­­‌شود. به طور کلی هر ماده غذایی که حاوی فیبر فراوان باشد، می‌­تواند منیزیم مورد نیاز بدن را تامین کند. این مواد شامل سبزیجات سبز برگ، آجیل، حبوبات، دانه­‌ها و غلات سبوس­دار است. منیزیوم هم‌­چنین به غلات صبحانه هم اضافه می­‌شود.

اسیدهای چرب امگا3

اسیدهای چرب امگا3 اسیدهای چرب ضروری برای بدن هستند. اگر چه وجود آن­‌ها برای سلامتی انسان لازم است، اما بدن نمی‌­تواند آن­ها را تولید کند. بنابراین باید از طریق رژیم غذایی شامل ماهی­های چرب مانند ساردین و قزل آلا، تخم مرغ، گردو، بذر کتان و مکمل­های خوراکی، نیاز بدن به اسیدهای چرب امگا3 تامین شود. این ماده ضروری در روغن ماهی و گل گاو زبان هم موجود است. اسیدهای چرب امگا3 نه تنها مو را ضخیم و پر پشت نگه می‌­دارند، بلکه باعث درخشان شدن پوست هم می­‌شوند. از آن­جا که این ماده خاصیت ضد التهابی دارد، می‌­تواند از ریزش مو جلوگیری کند، آکنه را کاهش دهد، خطر ابتلا به بیماری‌­های قلبی را کم کند و به تقویت عملکردهای مغز کمک کند. اسیدهای چرب امگا3 در درجه اول با کاهش التهاب از رشد مو پشتیبانی می­‌کنند.

از علائم کمبود اسیدهای چرب امگا۳ می‌­توان به ضعف حافظه، خستگی، خشکی پوست، گردش خون ضعیف و تغییرات خلقی اشاره کرد.

روی

روی یک ماده معدنی ضروری است که در بخش­‌های مختلف متابولیسم سلولی، سنتز پروتئین و عملکرد ایمنی بدن نقش دارد. کمبود روی باعث ریزش مو، اسهال و بیماری‌­های چشم و پوست می­‌شود. داشتن روی کافی باعث رشد سلول­‌ها و مو می­‌شود. مطالعات نشان می­‌دهد کسانی که به برخی از انواع ریزش مو دچار هستند، میزان روی کمی دارند. مصرف مکمل روی می‌­تواند به رشد مو کمک کند. گوشت گاو، عدس، نان کامل، زرده تخم مرغ، جوی دو سر و شاه ماهی از بهترین منابع تامین روی مورد نیاز بدن هستند.


استفاده از مکمل روی برای کاهش ریزش مو با نظر پزشک
با تجویز پزشک می‌­توان از مکمل روی برای کاهش ریزش مو استفاده کرد.

سلنیوم

سلنیوم یک ماده مغذی ضروری است که در بدن انسان ساخته نمی­‌شود، اما در غذاهایی مانند اسفناج، تخم مرغ، مرغ و ماهی تن زرد وجود دارد. سلنیوم به سلامت مفاصل، چشم­‌ها، سیستم تولید مثل و سیستم ایمنی بدن کمک می­‌کند. هم­‌چنین به عنوان یک فاکتور در برخی از آنزیم­‌ها برای رشد مو مورد نیاز است.

مس

مس برای متابولیسم بدن و جذب مناسب آهن ضروری است. این دو ماده با هم کار می‌­کنند و به بدن کمک می‌­کنند تا گلبول­ه‌ای قرمز خون را تولید کند. مس برای بهبود عملکرد سیستم ایمنی بدن، سلامت استخوان­‌ها، اعصاب و رگ‌­های خونی نیز لازم است. سطح پایین مس ممکن است تولید گلبول­‌های قرمز خون را کاهش داده و از تامین مواد مغذی مورد نیاز برای مو جلوگیری کند. مس هم­‌چنین در تولید ملانین –ترکیب مسئول تامین رنگ پوست، چشم و مو- ضروری است. بنابراین کمبود مس ممکن است به طور موقت در سفید شدن موها هم نقش داشته باشد. جگر و غذاهای دریایی، گردو، فندق، حبوبات و غلات، قارچ، سیر و موز از بهترین منابع حاوی مس برای بدن هستند.

ویتامین­‌هایی که به نقش آن­‌ها اشاره شد، به رشد و سلامت مو کمک می‌­کنند. اگر به ریزش مو دچار هستید، لازم است به پزشک متخصص مراجعه و دلیل اصلی ریزش موی خود را شناسایی کند. با مشخص شدن دلیل و الگوی ریزش مو، می­توان از روش­های درمانی مناسب در کنار مصرف مواد غذایی مورد نیاز برای تامین ویتامین‌­ها و املاح مورد نیاز بدن استفاده کرد. سامانه خدمات آنلاین پزشکی- سلامت مشوِرَپ با بهره گیری از کارشناسان و متخصصان حرفه­‌ای در این حوزه می­‌تواند پاسخگو و راهنمای شما باشد. برای طرح سوالات و مشکلات و مشاوره با متخصصان پوست و موی زبده و با تجربه، کافیست به وب­سایت و اپلیکیشن مشوِرَپ مراجعه و در کمترین زمان ممکن و با حداقل هزینه از راهکارهای تخصصی پزشکان بهره مند شوید. برای راحتی کاربران محترم، امکان مشاوره به صورت تلفنی، متنی و تصویری و امکان دسترسی به مشاوره‌­های تخصصی به صورت ۲۴ ساعته و در تمام روزهای هفته فراهم است.

منبع

drformulas.com

healthline.com

 


Symptoms-of-Severe-Depression-550x321-1.jpg

افسردگی چیست؟

افسردگی به تغییر خلق­ و خوی شدید و مداوم، غم عمیق و احساس ناامیدی گفته می­‌شود. گاهی ممکن است که خلق و خو تحریک پذیر به نظر برسد یا فرد مبتلا به افسردگی نتواند مانند گذشته از فعالیت­‌های لذت­‌بخش، لذت کافی ببرد. افسردگی اساسا چیزی فراتر از یک روح غمگین گذرا، یک روز بد یا غم و اندوه موقتی است. علائم افسردگی حداقل دو هفته ادامه دارد؛ اما معمولا ما‌‌‌‌ه‌­ها و سا‌‌ل‌­ها با فرد افسرده همراه خواهد بود. افسردگی مجموعه‌­ای از علائم با حال روحی پایین است و این علائم به شکل قابل توجهی در افراد مختلف، می­‌تواند متفاوت باشد.

افسردگی احتمالا شامل تغییراتی در مناطق مختلفی از مغز است که خلق و خو را کنترل می‌­کند. سلول‌­های عصبی ممکن است در مناطق خاصی از مغز، عملکرد ضعیفی داشته باشند. ارتباط بین سلول‌­های عصبی یا مدارهای عصبی می‌­تواند تنظیم خلق و خوی فرد را دشوار کند. البته تغییرات هورمون­‌ها هم می‌­توانند تاثیرات منفی بر روحیه افراد داشته باشند. تجربه زندگی هر فرد بر این فرآیند بیولوژیکی تاثیر می‌­گذارد و آرایش ژن‌­ها نیز، میزان آسیب پذیری او در برابر ابتلا به افسردگی را مشخص می‌­کند.

گاهی افسردگی در اثر یک واقعه استرس­‌زا در زندگی ایجاد می‌­شود، اما در بسیاری از مواقع این بیماری حاصل مجموعه‌­ای از عوامل است. یک دوره افسردگی شدید ممکن است فقط یک بار در زندگی فرد رخ دهد یا بارها و بارها برگردد. افرادی که دوره‌­های زیادی از افسردگی شدید را تجربه می­‌کنند، ممکن است دوره‌­هایی از خلق و خوی افسرده مداوم اما ملایم را نیز داشته باشند. در طول یک دوره افسردگی شدید، تفکر می‌­تواند از حالت واقع گرا خارج شود. گاهی فرد مبتلا، دارای علائم روان پریشی، مثل باورها یا تصورات غلط خواهد بود.


علائم افسردگی

انواع افسردگی

افسردگی اغلب به تدریج بروز می­‌کند، اما می‌­توان متوجه نفوذ آن شد. بسیاری از افراد بدون این که علائم خاصی در خود مشاهده کنند، متوجه می­‌شوند که حالشان خوب نیست. گاهی ممکن است یک دوست یا اعضای خانواده به فرد در این زمینه هشدار دهند و او را آگاه کنند. انواع مختلفی از اختلال افسردگی وجود دارد. علائم این اختلالات می­‌توانند از خیلی جزئی تا بسیار شدید متغیر باشند. انواع خفیف معمولا در زندگی فرد اختلال ایجاد نمی‌­کنند، اما تشخیص و درمان آن­‌ها از پیشرفت بیماری جلوگیری خواهد کرد. بنابراین آگاهی از دامنه شرایط و علائم خاص آن­ها بسیار مفید است.

انواع افسرگی عبارتند از:

افسردگی ماژور

این نوع افسردگی گاهی “افسردگی بالینی” یا “تک قطبی” هم نامیده می­‌شود که شامل خلق و خوی ضعیف، از دست دادن علاقه و لذت در فعالیت­‌های معمول است. علائم این نوع افسردگی در بیشتر روزها وجود دارند و حداقل برای مدت دو هفته ادامه خواهند داشت. این نوع افسردگی و علائم ناشی از آن در تمام زمینه‌­های زندگی فرد از جمله روابط کاری، اجتماعی و خانوادگی می‌­تواند اثرگذار باشد. موارد زیر در دامنه این نوع افسردگی جای می‌­گیرند:

مالیخولیا

این واژه اصطلاحی است برای توصیف یک نوع افسردگی شدید که بسیاری از علائم جسمی افسردگی هم در آن وجود دارد. یکی از تغییرات عمده در بیماران مبتلا به آن، کندی حرکت است. هم‌­چنین مبتلایان به این بیماری روحیه افسرده‌­ای دارند که علائم آن با از دست دادن کامل لذت نسبت به همه چیز آشکار می‌شود.

افسردگی روان پریشی

گاهی افسردگی باعث می‌­شود که ارتباط فرد با واقعیات دچار اختلال شود و روان پریشی را تجربه کند. علائم روان پریشی شامل توهم (دیدن یا شنیدن چیزهایی که وجود خارجی ندارند) و اعتقادات غلطی است که دیگران آن­‌ها را نمی‌­پذیرند. افراد مبتلا به این نوع افسردگی ممکن است به پارانوئید هم دچار باشند، به گونه‌­ای که احساس می­‌کنند همه با آن­‌ها مخالف هستند یا علت بیماری یا حوادث ناگوار پیرامون‌شان را در دیگران جست و جو می‌­کنند.

افسردگی در طول دوران بارداری و پس از زایمان

زنان در تمام طول دوران بارداری و در سال بعد از زایمان در معرض ابتلا به افسردگی قرار دارند. دلایل افسردگی در این دوران می­‌تواند پیچیده باشد و اغلب نتیجه ترکیبی از عوامل است. در روزهای آغازین تولد نوزاد، بسیاری از زنان نوعی از افسردگی را تجربه می­‌کنند که یک بیماری شایع مربوط به تغییرات هورمونی است و تا ۸۰ درصد زنان را تحت تاثیر قرار می­‌دهد. استرس مرتبط با بارداری و نوزاد جدید اتفاق رایجی است، اما با افسردگی متفاوت است. افسردگی عارضه طولانی مدت­‌تری است و می‌­تواند علاوه بر مادر، بر رابطه مادر با کودک، رشد کودک و رابطه مادر و پدر هم اثر گذار باشد. تقریبا ۱۰ درصد زنان در دوران بارداری افسرده می­‌شوند که این احتمال در سه ماهه اول پس از زایمان به ۱۶ درصد افزایش می­‌یابد.

اختلال دو قطبی

اختلال دو قطبی در گذشته به نام “اختلال افسردگی- شیدایی” نامیده می­‌شد، زیرا طی آن فرد به جای خلق و خوی طبیعی، دوره­‌هایی از افسردگی یا شیدایی را تجربه می­‌کند. شیدایی نقطه مقابل افسردگی است و شدت آن می­‌تواند کم یا زیاد باشد. داشتن احساس خیلی خوب، انرژی زیاد، روحیه رقابتی، کاهش نیاز به خواب، صحبت تند و سریع، مشکل در تمرکز و احساس تحریک­‌پذیری از علائم این مرحله هستند.

به نظر می‌­رسد که اختلال دو قطبی بیشترین ارتباط را با سابقه خانوادگی دارد. استرس و اضطراب هم می‌­توانند محرک فرد برای قرار گرفتن در فاز افسردگی یا شیدایی باشند. گاهی این اختلال به صورت ترکیبی با اسکیزوفرنی، اختلال کم توجهی- بیش فعالی و سوء مصرف مواد مخدر و الکل تشخیص داده می‌­شود. تشخیص این بیماری به ماندگاری دوره شیدایی بستگی دارد. گاهی اوقات افراد پس از سا‌‌ل‌ها متوجه علائم اختلال دو قطبی در خود می­شوند. پس اگر دچار اختلالات دوره‌­ای متغیر و متضاد هستید، بهتر است هر چه زودتر در این زمینه با پزشک مشورت کنید. تقریبا ۲ درصد از مردم دنیا به این اختلال دچار هستند.

اختلال سیکلوتایمیک

این اختلال نوع خفیف­‌تری از اختلال دو قطبی است که در آن فرد مبتلا حداقل طی دو سال دچار نوسانات خلق و خوی مزمن می‌­شود. این نوسانان شامل دوره‌­های اغلب نامنظم هیپومانیا (سطح خفیف تا متوسط شیدایی) و دوره­هایی از علائم افسردگی است که هر دوره حدودا دو ماه طول می­کشد.

اختلال دوگانه

علائم این اختلال شبیه به افسردگی شدید است اما شدت علائم آن گاهی کم‌تر با طول دوره طولانی‌تر نمایان می­‌شود. معمولا این اختلال بیش از دو سال زمان می‌­برد تا تشخیص دقیق حاصل شود.

افسردگی فصلی (SAD)

افسردگی یا اختلال عاطفی فصلی یک اختلال خلقی است که الگوی فصلی دارد. علت این اختلال دقیقا مشخص نیست اما تصور می­‌شود که مربوط به تغییرات میزان نور در فصول مختلف باشد. بارزترین مشخصه آن، اختلالات خلقی است که در یک فصل خاص شروع و پایان می­‌یابد. نوعی از افسردگی که از زمستان شروع می­‌شود و با پایان این فصل فروکش می­‌کند، شایع‌ترین نوع آن است. این نوع افسردگی معمولا پس از تکرار آن طی چند سال تشخیص داده می­‌شود. افراد مبتلا به افسردگی فصلی دچار کمبود انرژی، خواب زیاد، اضافه وزن، پرخوری و میل به خوردن کربوهیدرات هستند. این عارضه بیشتر در کشورهای نیم‌کره شمالی با آب و هوای سرد و روزهای کوتاه­‌تر مشاهده می­‌شود.


افسردگی شدید

علائم افسردگی

یک فرد افسرده ممکن است دچار افزایش یا کاهش وزن شود، بیشتر یا کمتر از حد معمول غذا بخورد، در تمرکز دچار مشکل شود و یا به اختلالات خواب دچار شود. او ممکن است احساس خستگی کند و انرژی کافی برای کار و فعالیت­‌های عادی زندگی نداشته باشد. مشکلات و موانع کوچک از نظر او غیر قابل کنترل به نظر می­‌آیند و فرد ممکن است کند، آشفته و بی قرار باشد. این علائم می‌­توانند برای دیگران هم مشهود باشند.

یکی از نشانه‌­های دردناک این بیماری، احساس بی ارزشی و گناه است. فرد ممکن است نسبت به تجربیات خاص زندگی خود احساس گناه کند یا کلا این احساس گناه در تمام زوایای زندگی او وجود داشته باشد. اگر این انتقاد از خود و احساس گناه بیش از حد شود، می‌­تواند منجر به احساس ناامیدی، رفتار خودتخریبی، افکار مرگ یا خودکشی شود. اکثریت قریب به اتفاق افراد مبتلا به افسردگی شدید، خودکشی نمی­‌کنند یا افکار آن را در ذهن نمی­‌پرورانند، ولی احتمال انجام این کار در افراد مبتلا، بیشتر از افراد غیر افسرده است.

افکار افراد مبتلا به افسردگی شدید اغلب با خلق و خوی تاریک ذهن آن­ها نمایان می­‌شود. به عنوان مثال، ایده­‌های بدبینانه آن­ها با واقعیت اوضاع متناسب نیستند. گاهی اوقات این تفکر افسرده به حدی تشدید می­‌شود که فرد “روان پریش” نامیده می‌­شود. در این مواقع فرد در تشخیص واقعیت به مشکل بر می­‌خورد و افکار او آمیخته با توهم و تصورات غلط است

:به طور خلاصه، علائم روانشناختی افسردگی شدید شامل موارد زیر است

  • روحیه ضعیف یا غم و اندوه مداوم
  • احساس ناامیدی و درماندگی
  • عزت نفس پایین
  • احساس گریه
  • احساس گناهکار بودن
  • تحریک پذیری و عدم تحمل اطرافیان
  • نداشتن انگیزه و علاقه
  • دشواری تصمیم گیری
  • اضطراب و نگرانی
  • داشتن افکار خودکشی یا آسیب زدن به خود

علائم جسمی افسردگی شدید هم عبارتند از:

  • حرکت یا صحبت کندتر از حد معمول
  • تغییر در اشتها یا وزن (معمولا کاهش می‌­یابد ولی گاهی افرایش اشتها و وزن هم از علائم افسردگی هستند).
  • یبوست
  • دردهای غیر قابل توضیح
  • کمبود انرژی
  • کاهش یا از دست دادن میل جنسی
  • تغییرات در چرخه قاعدگی
  • تغییر در الگوی خواب

افسردگی را از طریق نشانه­‌های اجتماعی آن هم می‌­توان تشخیص داد:

  • اجتناب از تماس با دوستان
  • عدم علاقه به شرکت در فعالیت­‌های اجتماعی
  • دوری از علایق و سرگرمی‌­های پیشین
  • بروز مشکلات خانوادگی یا شغلی


علاقه زیاد به تنها بودن، از نشانه های افسردگی

تشخیص افسردگی

یک پزشک یا متخصص بهداشت روان، معمولا با پرسیدن سوالاتی درباره سابقه پزشکی و علائم بیماری، می­‌تواند آن را تشخیص دهد. افسردگی شدید زمانی تشخیص داده می­‌شود که فرد بیش از دو هفته، علائم ذکر شده را داشته باشد. بسیاری از افراد مبتلا به افسردگی به دلیل نگرش جامعه نسبت به این بیماری، به دنبال تشخیص و درمان آن نمی­‌روند. ممکن است فرد از افسرده بودن خود احساس گناه کند یا دائما نگران باشد که دیگران درباره او چه فکری می‌­کنند. هم­‌چنین ممکن است که افسردگی، توانایی فرد در تشخیص مشکلات را دچار اختلال کند؛ بنابراین لازم است که اعضای خانواده یا دوستان فرد افسرده، به او برای تشخیص به موقع و شروع درمان کمک کنند. هیچ آزمایشی برای تشخیص افسردگی وجود ندارد؛ بنابراین مهم است که توسط پزشک ارزیابی شوید تا مطمئن شوید که علائم افسردگی ناشی از یک بیماری جسمی یا عوارض دارویی خاص نیست.

مدت دوره‌­های افسردگی

دوره‌­های افسردگی، در صورت عدم درمان ممکن است ماه‌ها طول بکشد. البته این دوره‌­ها در افراد مختلف متفاوت است و شدت علائم هم می‌­تواند متغیر باشد. اگر افسردگی درمان نشود، به افسردگی مزمن تبدیل می­‌شود. درمان مناسب می‌­تواند از شدت بیماری و طول دوره آن بکاهد.

پیشگیری از افسردگی

راه تضمین شده‌­ای برای جلوگیری از افسردگی وجود ندارد، به ویژه در موارد مرتبط با ژنتیک؛ اما تشخیص و درمان زودهنگام آن می­‌تواند کمک کننده باشد. درمان به موقع هم می­‌تواند علائم را کاهش دهد و هم به جلوگیری از بازگشت بیماری منجر شود.

درمان افسردگی

مفیدترین درمان برای افسردگی، ترکیبی از روان درمانی و دارو است. مهارکننده‌­های باز جذب سروتونین (SSRI) معمولا جزو اولین تجویزهای دارویی هستند. آن‌­ها شامل فلوکستین، سرترالین، پاروکستین، سیتالوپرام و اس­سیتالوپرام هستند. گرچه این داروها بدون عارضه نیستند، اما در مقایسه با سایر داروهای ضد افسردگی، ایمن‌­تر و آسان مصر‌ف‌­تر هستند. مهارکننده‌های باز جذب سروتونین، در مراحل اولیه مصرف می­‌توانند باعث اختلال در عملکرد جنسی، ایجاد حالت تهوع و اضطراب شوند.

از سایر داروهای ضد افسردگی موثر می‌­توان به بوپروپیون، ونلافاکسین، میرتازاپین و دولوکستین اشاره کرد که در گروه داروهای افسردگی سه حلقه‌­ای و مهارکننده‌­های مونوآمین اکسیداز جای دارند. مصرف این داروها از روش­‌های قدیمی‌تر درمان افسردگی هستند که هنوز کاربرد دارند و در صورت عدم پاسخ‌دهی مناسب بیمار به سایر درمان‌­ها، می‌­توان از این داروها استفاده کرد.

برای مشاهده نتایج اولیه مصرف داروهای ضد افسردگی، حداقل به دو تا شش هفته زمان نیاز است. برای یافتن دارویی که بهترین عملکرد را داشته باشد، معمولا چندین داروی مختلف تست می­‌شود. با احتساب مدت زمان یافتن داروی مناسب، دوز مناسب و مشاهده اثر مثبت کامل، درمان ممکن است چند ماه طول بکشد. گاهی لازم است که دو دارو به صورت هم‌زمان مصرف شوند؛ مثلا یک تثبیت کننده خلق و خو یا داروهای مختص روان پریشی در کنار مصرف داروهای ضد افسردگی تجویز می­‌شوند. ثابت شده که در کنار درمان­‌های دارویی، تکنینک­‌های روان درمانی مختلف همراه با پشتیبانی خانواده و سایر حمایت­‌های اجتماعی و سبک زندگی در درمان افسردگی موثر هستند. تکنیکی به نام رفتار درمانی شناختی برای کمک به یک فرد افسرده در شناخت تفکر منفی طراحی شده و روش‌­هایی برای کنترل و کاهش علائم افسردگی را آموزش می­‌دهد. روان درمانی پویا، بینش گرا و بین فردی می‌­توانند به افراد افسرده کمک کنند تا به هم ریختگی روانی خود را کنترل کرده و سایر علائم آن را کاهش دهند.

علاوه بر این روش‌­های درمانی، روش دیگری به نام شوک درمانی (ECT) وجود دارد که می­‌تواند یک گزینه نجات دهنده باشد. گرچه این روش درمانی بحث برانگیز است، اما توانسته در موارد بسیاری موثر عمل کند. در شوک درمانی، یک ضربه الکتریکی به پوست سر فرد وارد شده و پس از انتقال به مغز باعث تشنج می­شود. بیمار در تمام مراحل بیهوش است و علائم حیاتی او به دقت کنترل می‌­شود. پیش از انجام شوک درمانی، داروهایی برای جلوگیری از آسیب­‌های ناشی از تشنج برای بیمار تجویز می‌­شود. بهبود بیماری به تدریج و پس از چند روز تا چند هفته قابل مشاهده است. شوک درمانی سریع‌ترین و موثرترین روش درمانی برای شدیدترین اشکال افسردگی است و بر خلاف تصور بسیاری از مردم، خطری بیشتر از سایر روش‌های درمان افسردگی ندارد.


مراجعه به پزشک مشاور، از راه های درمان افسردگی

داروهای ضد افسردگی و خطر خودکشی

FDA تولید کنندگان داروهای ضد افسردگی را ملزم می‌­کند که “هشدار جعبه سیاه” را روی برچسب محصولات خود قید کنند. این هشدار برای رفع این نگرانی است که برخی از این داروها ممکن است در کودکان، نوجوانان و جوانان، خطر خودکشی را افزایش دهد. برخی از کارشناسان نگرانند که این هشدار تاثیر زیای در درمان افسردگی داشته باشد و پزشکان و بیماران را دچار تردید کند. از سوی دیگر وقتی افسردگی درمان نشود، خطر خودکشی افزایش پیدا می­‌کند و این عدم درمان دارویی مناسب می­‌تواند افراد بیشتری را در معرض این خطر قرار دهد. تعداد کمی از جوانان پس از مصرف این داروها احساس بدتری نسبت به قبل دارند، چون هر داروی موثر در خلق و خو می‌­تواند مقداری اثر منفی نیز داشته باشد. به طور کلی، همیشه مهم است که درمان تحت نظر پزشک متخصص امر آغاز و مرحله به مرحله کنترل شود. مهم نیست که در چه سنی یا چه مرحله‌­ای از درمان قرار دارید؛ هر نوع علائم نگران کننده یا بدتر شدن حال خود را به پزشک معالج اطلاع دهید.

چه زمانی باید با یک متخصص تماس گرفت؟

افسردگی یک بیماری دردناک و خطرناک بالقوه است؛ بنابراین در صورتی که علائم ذکر شده در این مقاله را در خود یا اطرافیان خود مشاهده کردید، باید با یک متخصص تماس بگیرید. درمان افسردگی فرآیندی پیچیده و چند وجهی است که آگاهی بیمار نسبت به آن می­تواند نقش موثری در روند درمان داشته باشد. اگر درمان به طور منظم و دقیق زیر نظر پزشک متخصص انجام شود، علائم بیماری کاملا کنترل شده و در بسیاری از موارد درمان کامل حاصل می­شود. لازم است پس از پایان درمان، در دوره­‌های منظم، پزشک خود را ملاقات کنید؛ چون این کار نقش موثری در پیشگیری از بازگشت افسردگی خواهد داشت.

گرچه به نظر نمی­‌رسد که دسترسی به روانشناس و روانپزشک معتبر کاری سخت باشد، اما این کار مستلزم صرف وقت و هزینه زیادی است. سامانه خدمات آنلاین سلامت مشوِرَپ، در راستای آسان‌سازی دسترسی هموطنان به خدمات مشاوره­ای دائمی، امکان ارتباط با مشاوران متخصص را از طریق وب­سایت و اپلیکیشن خود فراهم کرده است. کاربران برای دسترسی به روانشناس، روانپزشک و سایر پزشکان مورد نظر خود می‌­توانند با مراجعه به وب­سایت و اپلیکیشن مشوِرَپ به صدها پزشک متخصص، به صورت ۲۴ ساعته و در تمام روزهای هفته دسترسی داشته باشند.

منابع

health.harvard.edu

beyondblue.org.au

nhs.uk


s1-1.jpg

عفونت کلیه یک بیماری دردناک و ناخوشایند است که نیاز به درمان سریع دارد. این بیماری اغلب به صورت عفونت ادراری یا عفونت مثانه شروع می‌­شود و سپس گسترش می­‌یابد و می­‌تواند یک یا هر دو کلیه را تحت تاثیر قرار دهد. عوامل و بیماری‌های مختلفی زمینه ساز ایجاد عفونت در کلیه­‌ها می­‌شوند. این عوامل عبارتند از دیابت، ایدز، سنگ کلیه یا عوارض جانبی ناشی از برخی داروها. اگر عفونت کلیه بلافاصله با آنتی بیوتیک درمان شود، آسیب شدیدی به کلیه­‌ها وارد نمی­‌شود. اما اگر این عفونت درمان نشده باقی بماند، یا دیر برای درمان اقدام شود، می‌­تواند تشدید شده و آسیب­‌های جدی و گاهی دائمی به کلیه­‌ها وارد کند.

نشانه­‌های عفونت کلیه

علائم و نشانه­‌های عفونت کلیه اغلب طی چند ساعت تا چند روز آشکار می­‌شود. ممکن است بیمار دچار احساس تب، لرز، ناراحتی و درد در ناحیه کمر و پهلوها باشد. علاوه بر این، ممکن است فرد علائمی از عفونت دستگاه ادراری مانند ورم مثانه را نیز تجربه کند. این علائم شامل موارد زیر هستند:

  • نیاز به دفع ادرار بیش از حد
  • تب
  • لرز
  • درد شکم
  • تهوع و استفراغ
  • درد یا سوزش در هنگام دفع ادرار
  • ادرار کدر و بد بو
  • وجود خون در ادرار


درد کمر و پهلوها از اصلی‌ترین نشانه های عفونت کلیه
درد کمر و پهلوها، تهوع و تب و لرز از اصلی­‌ترین نشانه‌­های عفونت کلیه هستند.
برای تسکین برخی علائم و بهبود سلامت کلیه ممکن است بتوانید از درمان­‌های خانگی همراه با درمان دارویی تجویز شده توسط پزشک استفاده کنید. برای تشخیص بیماری و بحث در مورد روش‌­های درمانی، همیشه باید در ابتدا با پزشک مشورت کنید.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

عفونت‌­های ادراری ناخوشایند هستند، اما فوریت پزشکی تلقی نمی‌­شوند. برخی افراد تصور می­‌کنند که این مسئله در مورد عفونت کلیه هم صادق است. در صورتی که عفونت کلیه یک بیماری جدی است که نیاز به مراقبت پزشکی دارد. بدون درمان مناسب، عفونت کلیه می­‌تواند به سرعت باعث آسیب طولانی مدت کلیه و یا زخم در این اندام باشد. به همین دلیل بی توجهی به عفونت کلیه و عدم درمان به موقع، می‌­تواند بسیار خطرناک باشد.

درمان دارویی عفونت کلیه

آنتی بیوتیک­‌ها همیشه اولین خط دفاعی در برابر عفونت کلیه هستند. اگر عفونت کلیه شدید نباشد، پزشک احتمالا برای بیمار آنتی بیوتیک خوراکی تجویز می­‌کند تا یک یا دو بار در روز و به مدت ۱۰ تا ۱۴ روز مصرف کند. بیمار باید دوره مصرف آنتی بیوتیک را تکمیل کند، حتی اگر پس از گذشت چند روز احساس بهبودی داشته باشد. بیمار باید در طول این دوره آب و مایعات فراوان مصرف کند. اگر عفونت کلیه خیلی شدید باشد، ممکن است پزشک برای بیمار آنتی بیوتیک تزریقی تجویز کند. در چنین شرایطی بیمار باید در بیمارستان بستری شده به صورت منظم آنتی بیوتیک دریافت کند.

عفونت ادراری مکرر می­‌تواند احتمال خطر عفونت کلیه را افزایش دهد. با مشورت پزشک می‌توان علت بروز عفونت مکرر مجاری ادراری را یافت و از تکرار آن جلوگیری کرد.

درمان­‌های خانگی تکمیلی

اگر عفونت کلیه خیلی شدید نبوده و نیاز به آنتی بیوتیک نداشته باشد، می­‌توان از درمان‌­های خانگی برای رفع این عارضه استفاده کرد. اگر پزشک برای درمان عفونت کلیه آنتی بیوتیک تجویز کند، نمی­‌توان درمان‌­های خانگی را جایگزین آن کرد. البته مصرف داروهای خانگی برای تسکین درد و علائم بیماری کمک کننده است. هم‌چنین می­‌توان از درمان­های خانگی برای جلوگیری از عفونت کلیه و مجاری ادراری هم استفاده کرد. در ادامه به برخی از مهم­‌ترین این روش‌­ها اشاره می­‌کنیم.

آب فراوان بنوشید.

نوشیدن آب فراوان می­‌تواند به دفع باکتری­‌ها از بدن کمک کرده و به از بین بردن سریع عفونت کمک کند. هم‌چنین آب می‌­تواند باعث پاک‌سازی کل سیستم ادراری شود. نوشیدن آب کافی در طول روز به پیشگیری از عفونت کلیه و مجاری ادراری منجر می‌­شود، بنابراین استفاده از آن یک روش آسان و ارزان برای جلوگیری از این بیماری­‌هاست. سعی کنید در طول روز حداقل هشت لیوان آب بنوشید.


نوشیدن آب فراوان موثر بر بهبود عملکرد کلیه­‌و رفع عفونت
نوشیدن آب فراوان، علاوه بر بهبود عملکرد کلیه­‌ها، باعث رفع سریع­‌تر عفونت خواهد شد.

آب کرن بری بنوشید.

مدت‌هاست که از آب کرن بری برای درمان عفونت کلیه و مجاری ادراری استفاده می‌­شود. برخی شواهد نشان می‌­دهد که نوشیدن آب کرن بری ممکن است از ابتلای برخی افراد به عفونت دستگاه ادراری جلوگیری کند. بسیاری از افراد عطر و طعم شیرین آب کرن بری را به آب ساده ترجیح می‌­دهند و به آن­ها در نوشیدن مایعات بیشتر کمک می­‌کند. اما باید توجه کنید که آب کرن بری صنعتی سرشار از مواد شیرین کننده و نگهدارنده است که برای سلامتی مناسب نیست. بهتر است این نوشیدنی را به صورت خانگی تهیه و استفاده کنید.

مصرف الکل و قهوه را محدود کنید.

مهم­‌ترین نقش کلیه­‌ها، فیلتر کردن مواد مضر و مسموم است. مصرف الکل و کافئین باعث فعالیت بیشتر کلیه­‌ها می­‌شود. فعالیت بیش از حد کلیه ممکن است مانع بهبودی عفونت کلیه شود. علاوه بر این، الکل و آنتی بیوتیک­‌ها نیز نباید ترکیب شوند. به همین دلیل در طول درمان دارویی برای درمان عفونت کلیه، باید از مصرف الکل خودداری شود.

مصرف پروبیوتیک­‌ها را فراموش نکنید.

پروبیوتیک­‌ها در مورد درمان عفونت­‌های کلیه بسیار اثرگذار هستند. این ماده دو مزیت بزرگ دارد:

اولین مورد این است که آن­ها به کنترل باکتری­‌های مفید بدن کمک می‌­کنند. علاوه بر این، شواهدی وجود دارد که پروبیوتیک‌­ها می­‌توانند به کلیه­‌ها در پردازش و دفع مواد زائد کمک کنند. هرچه عملکرد کلیه‌­ها بهتر باشد، درمان عفونت کلیه سریع­‌تر و بهتر خواهد بود.

ویتامین C دریافت کنید.

ویتامین C یک آنتی اکسیدان قوی است که به محافظت از بافت­‌های بدن در برابر استرس اکسیداتیو کمک می­‌کند. آنتی اکسیدان‌­ها می­‌توانند به طور خودکار به سلامت کلیه­‌ها کمک کنند. هم چنین تحقیقی قدیمی‌­تر وجود دارد که نشان می­‌دهد ویتامین C می­‌تواند از ایجاد زخم در کلیه در اثر عفونت حاد کلیوی جلوگیری و آنزیم‌­های داخل کلیه را تقویت کند. برای تامین ویتامین C بدن می­‌توانید از مواد غذایی سرشار از آن یا مکمل‌­های خوراکی استفاده کنید.


نوشیدن آب کرن بری از موثرترین راهکارهای رفع عفونت کلیه و مجاری ادراری
نوشیدن آب کرن بری با خاصیت آنتی اکسیدانی قوی، از موثرترین راهکارهای رفع عفونت کلیه و مجاری ادراری است.

نوشیدن آب جعفری را امتحان کنید.

آب جعفری یک ماده ادرار آور غنی از مواد مغذی است که می‌­تواند دفعات و حجم ادرار را افزایش دهد. این کار باعث دفع سریع‌­تر باکتری­‌ها از کلیه‌­ها شده و اثر آنتی بیوتیک‌­ها را افزایش می­‌دهد. اگر طعم جعفری را دوست ندارید، می­‌توانید آن را با یک اسموتی از میوه‌­های طعم‌­دار مثل کرن بری یا زغال اخته مخلوط کنید تا هم طعم بهتری را تجربه کنید و هم نتیجه بهتری بگیرید.

سیب و آب سیب مصرف کنید.

سیب یکی از بهترین و مغذی‌­ترین میوه­‌هاست. محتوای بالای اسید آن می­‌تواند به کلیه‌­ها در حفظ اسیدیته ادرار کمک کند و مانع از رشد بیشتر باکتری­‌ها شود. خواص ضد التهابی سیب نقش مهمی در بهبود عفونت کلیه‌­ها خواهد داشت.

حمام نمک اپسوم بگیرید.

نمک اپسوم و آب گرم تسکین دهنده درد است. این ماده می­‌تواند اثرات جانبی مصرف آنتی بیوتیک‌­ها را کاهش دهد تا درمان عفونت کلیه را راحت‌­تر تحمل کنید. مصرف این نمک را حتی پس از رفع عفونت کلیه و تا زمان بر طرف شدن عوارض مصرف داروها استفاده کنید. درباره مصرف این نمک و اثرات آن می­‌توانید با پزشک خود مشورت کنید.


خوردن سیب مانع از رشد باکتری در کلیه و مجاری ادرار می‌شود
خواص اسیدی سیب مانع از رشد بیشتر باکتری­‌ها در کلیه و مجاری ادراری می‌­شود.

نواحی اطراف کلیه را گرم نگه دارید.

گرم نگه داشتن کلیه و پهلوها یکی از راه­های کاهش درد و ناراحتی ناشی از عفونت کلیه هاست. برای این کار می­توانید از حوله گرم یا کیسه آب گرم استفاده کنید.

آیا مصرف سرکه سیب و جوش شیرین برای درمان عفونت کلیه موثر است؟

گرچه استفاده از سرکه سیب و جوش شیرین در برخی منابع به عنوان بهبود دهنده­‌های عفونت کلیه شناخته می­‎شود، اما هیچ مدرکی در تایید آن­ها وجود ندارد. سرکه سیب یکی از محبوب­‌ترین درمان­‌های خانگی با خاصیت ضد باکتریایی است، اما هیچ تحقیق مستندی درباره تاثیر آن بر بهبود عفونت کلیه­‌ها وجود ندارد. علاوه بر این در تحقیقی که در سال ۲۰۱۳ انجام گرفته، نشان داده شده که سوء استفاده از جوش شیرین باعث عدم تعادل الکترولیت­‌ها، افسردگی یا مشکلات تنفسی شود.

مواردی که ذکر شد فقط باعث تسکین و تخفیف علائم بیماری یا بهبود موارد خفیف عفونت کلیه‌­ها خواهند شد. هیچ یک از این موارد به عنوان درمان قطعی تلقی نمی­‌شوند. پس در انتخاب این روش‌­ها حتما با پزشک متخصص مشورت کنید و در صورت تجویز دارو، دوره مصرف آن را کامل کنید تا اثرگذاری دارو نمایان شود. اگر وقت کافی برای مراجعه به پزشک و طرح سوالات خود را ندارید، کافیست از مشوِرَپ کمک بگیرید. سامانه خدمات آنلاین سلامت مشوِرَپ با صدها پزشک و روانشناس مجرب در تمام زمینه‌­های پزشکی و روانشناسی، آماده ارائه مشاوره تخصصی به شماست. برای دسترسی به خدمات این سامانه می­‌توانید به وب­سایت و اپلیکیشن مشوِرَپ مراجعه و درخواست مشاوره خود را ثبت کنید. شما می‌­توانید مشاوره خود را در تمام ساعات و روزهای هفته و به شکل مکالمه تصویری، تلفنی و متنی انجام دهید. با مشوِرَپ امن و آسان مشورت کنید.

منابع

www.healthline.com


s1.jpg

نفخ شکم چیست؟

نفخ شکم که معمولا به عنوان گاز شناخته می­‌شود، بخش طبیعی از تجزیه مواد غذایی و محصول جانبی دستگاه گوارش است. این اتفاق زمانی روی می‌­دهد که گاز در دستگاه گوارش جمع شود. نفخ، اصطلاحی پزشکی برای آزاد سازی گاز از سیستم گوارش از طریق مقعد است. گاز تجمع یافته، باید از بدن دفع شود؛ وگرنه بدن شبیه بادکنکی می­‌شود که بیش از ظرفیت آن باد شده است. اگرچه دفع گاز توسط بدن طبیعی است اما این مسئله گاهی می­‌تواند ناخوشایند باشد. دفع گاز را نمی­‌توان متوقف کرد، اما به کمک روش­‌هایی می‌­توان آن را کنترل کرده و کاهش داد. گاز به دو روش اصلی جمع می­‌شود:

  • بلعیدن هوا هنگام غذا خوردن یا نوشیدن که باعث جمع شدن اکسیژن و ازت در دستگاه گوارش می‌­شود.
  • هم‌زمان با هضم غذا، گازهای ناشی از فرآیند هضم، مانند هیدروژن، متان و دی اکسید کربن جمع می‌­شوند.

این دو دلیل از اصلی­‌ترین عوامل ایجاد کننده گار در سیستم گوارش هستند.

چه چیزی باعث نفخ شکم می‌­شود؟

نفخ شکم بسیار شایع است. همه انسان­‌ها در سیستم گوارش خود گاز جمع می‌­کنند. این گازها در درجه اول از بخارات بدون بو مانند دی اکسید کربن، اکسیژن، نیتروژن، هیدروژن و گاهی متان ساخته می­‌شود. بیشتر مردم در طول روز بین ۱۰ تا ۲۳ بار گاز دفع می­‌کنند. این تعداد ممکن است زیاد به نظر برسد، اما اکثر بادها بدون بو و تقریبا غیر قابل تشخیص هستند. اگر به طور منظم بیش از این مقدار گاز دفع شود، ممکن است که فرد نفخ بیش از حد داشته باشد. عوامل متعددی که باعث ایجاد نفخ می­‌شوند، عبارتند از:

بلع هوا

بلعیدن هوا در طول روز، به طور معمول در هنگام خوردن و آشامیدن طبیعی است. هر انسان در هنگام صحبت و خوردن و آشامیدن، مقدار کمی هوا را می­‌بلعد. اگر مرتبا هوای زیادی بلعیده شود، فرد با نفخ شدید مواجه می­‌شود. گاهی این هوای اضافی بلعیده شده از طریق آروغ دفع می­‌شود.

دلایلی که ممکن است باعث بلع بیش از حد هوا شوند عبارتند از:

  • جویدن آدامس
  • سیگار کشیدن
  • عادت به مکیدن اشیا مثل انگشت یا درب خودکار
  • نوشیدن نوشیدنی­‌های گازدار
  • غذا خوردن سریع
  • حرف زدن زیاد در حین غذا خوردن


جویدن آدامس، یکی از عوامل ورود هوا به بدن
جویدن مداوم آدامس، یکی از عوامل ورود بیش از حد هوا به بدن است.

 رژیم غذایی

مواد غذایی مصرفی ممکن است منجر به ایجاد نفخ در افراد شوند. برخی از غذاهایی که منجر به تولید و افزایش گاز در سیستم گوارش می‌­شوند عبارتند از:

  • لوبیا
  • کلم
  • کلم بروکلی
  • کشمش
  • عدس
  • آلوی خشک
  • سیب
  • غذاهای سرشار از فروکتوز یا سوربیتول‌­ها مانند آبمیوه

هضم این مواد غذایی ممکن است مدت زمان زیادی طول بکشد و منجر به بوی نامطبوع همراه با نفخ شکم شود. هم­چنین مصرف برخی از غذاهایی که بدن نمی‌­تواند آن­ها را به طور کامل جذب کند، باعث جمع شدن گاز می­‌شوند. چنین غذاهایی بدون هضم شدن از روده کوچک به روده بزرگ منتقل می­‌شوند. روده بزرگ حاوی مقادیر زیادی باکتری است که هنگام تجزیه مواد غذایی از خود گاز آزاد می­‌کنند. این گازها در روده تجمع پیدا کرده و باعث ایجاد نفخ می­‌شوند.

مشکلات گوارشی

اگر رژیم غذایی فرد، حاوی مقدار زیاد کربوهیدرات یا قند نیست، یا هوای بیش از حد نمی‌­بلعد، نفخ او ممکن است به دلیل یک بیماری باشد. شرایط بالقوه زمینه ساز نفخ، از شرایط موقتی تا مشکلات گوارشی متغیر است. برخی از این شرایط عبارتند از:

  • یبوست
  • ورم معده و روده
  • عدم تحمل برخی مواد غذایی مانند لاکتوز
  • سندروم روده تحریک پذیر
  • بیماری کرون
  • بیماری سلیاک
  • دیابت
  • اختلال اشتها
  • کولیت زخمی
  • سندروم دامپینگ
  • بیماری رفلاکس معده
  • زخم معده
  • پانکراتیت خود ایمنی


رفلاکس معده، یکی از عوامل ایجاد نفخ
رفلاکس معده در صورت درمان نشدن می‌­تواند باعث بروز نفخ شود.

گزینه­‌های درمانی خانگی برای نفخ شکم چیست؟

روش­‌های مختلفی برای درمان نفخ شکم وجود دارد که انتخاب این روش‌­ها به نوع و دلیل نفخ وابسته است. برای درمان نفخ شکم، روش­‌های زیر را در خانه امتحان کنید:

رژیم غذایی خود را بررسی کنید.

اگر برنامه غذایی شما حاوی مقادیر زیادی کربوهیدرات است، باید آن را با ماده دیگری جایگزین کرده و یا مصرف آن را محدود کنید. کربوهیدرات­‌هایی که هضم آسان­‌تری دارند، مانند سیب زمینی، موز و برنج گزینه‌­های خوبی برای جایگزینی هستند.

یادداشت مواد غذایی مصرفی روزانه می­تواند در کنترل نفخ موثر باشد.

این کار به شما کمک می­‌کند تا عوامل محرک را شناسایی کنید. بعد از شناسایی برخی از غذاهایی که باعث نفخ بیش از حد می­‌شوند، شما می‌­توانید مصرف آن­ها را کنترل کرده یا مقدار کمتری از آن­ها را مصرف کنید.

در هر وعده، غذای کمتری مصرف کنید.

مصرف پنج یا شش وعده غذایی کم حجم به جای سه وعده غذایی حجیم می‌­تواند به هضم بهتر مواد غذایی و کاهش تجمع گاز در بدن کمک کند.

غذا را خوب بجوید.

بهتر است غذا را با دهان بسته و به خوبی بجوید. از جویدن آدامس، کشیدن سیگار و انجام هر کاری که باعث افزایش حجم هوای بلعیده شده می‌­شود، خودداری کنید.

 ورزش کنید.

متخصصان دریافتند که ورزش و فعالیت بدنی روزانه می­‌تواند به تقویت دستگاه گوارش و پیشگیری از نفخ کمک کند.

مصرف دارو را امتحان کنید.

برخی از داروها می‌­توانند با بهبود هضم مواد غذایی، مقدار گاز تولید شده را کاهش داده و از ایجاد نفخ جلوگیری کنند. البته باید توجه داشت که مصرف این داروها به طور موقت موثر هستند و نباید برای طولانی مدت استفاده شوند.


مصرف چند وعده غذایی کوچک برای جلوگیری از نفخ
مصرف چند وعده غذایی کوچک به جای یک وعده غذایی حجیم به کاهش نفخ کمک می‌­کند.

چه موقع برای نفخ شکم به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر دچار نفخ بی دلیل و غیر قابل توضیح هستید یا علائم زیر را دارید، حتما باید به پزشک مراجعه کنید.

  • شکم متورم
  • درد شکم
  • گاز مداوم و شدید
  • استفراغ
  • اسهال
  • یبوست
  • لاغری بی دلیل
  • سوزش سر دل
  • وجود خون در مدفوع
  • تشخیص نفخ شکم

پزشک ابتدا در مورد زمان شروع علائم و غذاهای مصرفی و سایر عوامل محرک از بیمار سوالاتی را می‌­پرسد. سپس برای بررسی بیشتر، معاینه فیزیکی انجام می‌­دهد. البته برای اطمینان از اینکه بدن فرد درگیر عفونت نیست یا بیماری دیگری ایجاد نشده، آزمایش خون هم باید انجام شود. انجام آزمایشی که عدم تحمل برخی مواد غذایی توسط بیمار را بررسی می­‌کند هم گاهی لازم است.

پزشک احتمالا به بیمار توصیه می­‌کند که با یادداشت مواد غذایی مصرفی، عامل محرک را بیابد. گاهی مشورت با یک پزشک متخصص تغذیه برای توصیه جایگزین­‌های محرک­‌های غذایی و تغییر عادات غذایی هم می­‌تواند موثر باشد. هم­چنین ممکن است نیاز باشد که برای شرایط خاص، دارو دریافت کنید. اگر پزشک در حین معاینه و بررسی نتایج آزماش‌­های بیمار، یک بیماری زمینه‌­ای را شناسایی کند، باید درمان مناسب آغاز شود. برای تشخیص قطعی نفخ بیش از حد لازم است که تمام توصیه‌­های پزشکی و آزمایش­‌های تجویزی را انجام دهید.


بررسی آزمایشات توسط پزشک برای رفع نفخ
گاهی پزشک برای تشخیص بیماری و علل نفخ، نیاز به بررسی نتیجه آزمایش­‌های بیمار دارد.

جلوگیری از نفخ شکم

غذاها خاصیت تولید گاز یکسانی ندارند. برخی از خوراکی‌­ها به کاهش نفخ یا درمان آن کمک می­‌کنند. مهم‌­ترین این خوراکی‌­ها عبارتند از:

  • مرغ و ماهی
  • سبزیجاتی مثل کاهو، گوجه فرنگی، کدو سبز و بامیه
  • میوه‌­هایی مثل طالبی، انگور، توت فرنگی، آووکادو و زیتون
  • کربوهیدرات­‌هایی مثل نان بدون گلوتن و برنج

بدن همه افراد به مصرف غذاها واکنش یکسانی نشان نمی‌­دهد. بنابراین برای تنظیم برنامه غذایی باید با صبر و حوصله و دقت غذاهای جایگزین را انتخاب و مصرف کرد.

نفخ شکم در بلند مدت چه عوارضی دارد؟

اگر نفخ شکم به دلیل بیماری نباشد، در دراز مدت مشکلات خاصی ایجاد نمی‌­کند. اما اگر این عارضه به دلیل عدم تحمل غذایی یا مشکلات گوارشی باشد، گذشت زمان این مشکل را بیشتر و شدیدتر می‌­کند. البته به جز نفخ شکم، عوارض دیگری هم به همراه آن ایجاد می‌­شود.

در برخی موارد، نفخ شدید و طولانی می­‌تواند به دلیل مشکلاتی مانند استرس مزمن یا تغییر در عادات غذایی بروز کند. در چنین مواقعی باید رژیم غذایی سالم داشته باشید و حتما به پزشک مراجعه کنید.

راه‌­های کاهش گاز در بدن

دفع گاز یک فرآیند طبیعی در بدن است، اما گاهی می‌­تواند آزار دهنده باشد. روش‌­هایی برای کاهش گاز در بدن وجود دارد که در ادامه به آن­‌ها اشاره می‌­کنیم:

آرام‌­تر و با هوشیاری بیشتر غذا بخورید.

بیشتر گاز موجود در بدن ناشی از هوای بلعیده شده است. گرچه جلوگیری از بلعیدن کامل هوا غیر ممکن است، اما شما می‌­توانید مقدار هوای بلعیده شده را کاهش دهید. هنگامی که سریع غذا می­‌خورید، هوای بلعیده شده نسبت به زمانی که آهسته غذا می­‌خورید بیشتر است.

 آدامس نجوید.

افرادی که در طول روز آدامس می‌­جوند، بسیار بیشتر از کسانی که این کار را انجام نمی‌­دهند هوا می‌­بلعند. اگر نگران خوشبو ماندن نفس خود هستید، سعی کنید به جای آدامس، مقداری نعناع بجوید. مصرف دهان شویه‌ها با اثر طولانی مدت هم می‌­تواند به کاهش باکتری‌­های ایجاد کننده بوی بد دهان کمک کند.

مصرف غذاهای تولید کننده گاز را کاهش دهید.

برخی از غذاها بیش از بقیه گاز تولید می‌­کند. کربوهیدرات‌­های خاص مقصر اصلی هستند، از جمله کربوهیدرات، لاکتوز، فیبر نا­محلول و نشاسته. این کربوهیدرات‌­ها در روده بزرگ تخمیر می‌­شوند و باعث ایجاد مشکلات گوارشی از جمله نفخ خواهند شد.

بسیاری از افراد مبتلا به سندروم روده تحریک پذیر با مصرف غذاهای مختلف به نفخ دچار می­‌شوند. مصرف پروبیوتیک­‌ها با افزایش جمعیت باکتری­‌های مفید روده، هضم غذا را در آن بهبود داده و باعث کاهش تجمع گاز در روده­‌ها می‌­شود. البته کاهش مصرف مواد غذایی که حاوی کربوهیدرات­‌های پیچیده هستند هم به کاهش نفخ و عوارض ناشی از آن کمک می‌­کند. کربوهیدرات‌­های رایج تولید کننده گاز عبارتند از:

قندهای پیچیده: لوبیا، کلم، کلم بروکلی و بروکسل، مارچوبه، غلات سبوس­دار، سوربیتول و سایر سبزیجات

فروکتوز: پیاز، کنگر فرنگی، گلابی، نوشابه، آبمیوه و برخی از انواع میوه­‌ها

لاکتوز: تمام محصولات لبنی از جمله شیر، پنیر و بستنی

فیبر نا­محلول: بیشتر میوه­‌ها، سبوس جو دو سر، نخود فرنگی و لوبیا

نشاسته: سیب زمینی، ماکارونی، گندم و ذرت

مشکل عدم تحمل مواد غذایی را با رژیم مناسب کنترل کنید.

عدم تحمل مواد غذایی با حساسیت غذایی متفاوت است. به جای پاسخ آلرژیک، عدم تحمل مواد غذایی باعث ناراحتی­‌های گوارشی مانند اسهال، گاز، نفخ و حالت تهوع می­‌شود. شایع‌­ترین نوع عدم تحمل مواد غذایی، عدم تحمل لاکتوز است. لاکتوز در تمام محصولات لبنی یافت می­‌شود. یک رژیم غذایی مناسب می‌­تواند به کاهش گاز تولیدی بدن کمک کند. سعی کنید تمام محصولات لبنی را از رژیم غذایی خود حذف کنید. اگر هنوز هم گاز بیش از حد را تجربه می­‌کنید، سعی کنید سایر غذاهای تولید کننده گاز را کاهش داده یا حذف کنید.

عدم تحمل گلوتن هم می‌­تواند باعث ایجاد نفخ در بدن شود. گلوتن در تمام محصولات گندم مانند نان و ماکارونی وجود دارد. در صورتی که می‌­خواهید رژیم بدون گلوتن را شروع کنید، حتما به پزشک متخصص برای پیگیری بیماری سلیاک مراجعه کنید. غذاهای فاقد گلوتن در نتیجه آزمایشی که برای ارزیابی بیماری سلیاک انجام می‌­دهید اثر می‌­گذارد. پس قبل از حذف گلوتن از رژیم غذایی، آزمایش‌­های مربوطه را انجام دهید.

از نوشابه، آبجو و سایر نوشیدنی‌­های گازدار اجتناب کنید.

حباب­‌های هوای موجود در نوشیدنی‌­های گازدار، عمدتا باعث تولید آروغ می‌­شوند. اما مقداری از این هوا به دستگاه گوارش راه یافته و از طریق راست روده از بدن خارج می­‌شود. سعی کنید نوشیدنی­‌های گازدار را با آب، چای و سایر نوشیدنی­‌های طبیعی بدون قند جایگزین کنید.

مکمل­‌های آنزیمی را جایگزین کنید.

Beano یک داروی بدون نسخه است که حاوی آنزیم گوارشی به نام گالاکتوزیداز است. این آنزیم به تجزیه کربوهیدرات­‌های پیچیده کمک می­‌کند. در واقع این آنزیم اجازه می‌­دهد که کربوهیدرات­‌های پیچیده در روده کوچک تجزیه شوند، نه این که در روده بزرگ حرکت کنند تا توسط باکتری­‌های تولید کننده گاز تجزیه شوند.

یک مطالعه انجام شده در سال ۲۰۰۷ نشان داد که آلفا گالاکتوزیداز می­‌تواند نفخ شکم پس از یک وعده سرشار از لوبیا را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. اما این ماده به کاهش گاز ناشی از لاکتوز یا فیبر کمک نمی­‌کند. لاکتاید هم حاوی آنزیمی به نام لاکتاز است که به افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز کمک می‌­کند تا محصولات لبنی را هضم کند. لاکتاید باید قبل از غذا خوردن مصرف شود. امروزه محصولات لبنی با میزان لاکتوز کم هم در فروشگاه­‌ها موجود است که افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز می­‌توانند این محصولات را جایگزین لبنیات معمولی کنند.

پروبیوتیک‌­ها را امتحان کنید.

دستگاه گوارش سرشار از باکتری­‌های مفیدی است که به بدن شما در تجزیه غذا کمک می‌­کند. برخی از باکتری­‌های سالم می‌­توانند گازهایی را که سایر باکتری‌­ها هنگام هضم تولید می­‌کنند، تجزیه کنند. پروبیوتیک‌­ها نوعی مکمل غذایی حاوی این باکتری‌­ها هستند. بسیاری از افراد، پروبیوتیک‌­ها را برای کاهش علائم ناراحتی­‌های گوارشی یا درمان بیماری­‌های مزمن مانند سندروم روده تحریک پذیر مصرف می­‌کنند.

سیگار کشیدن را ترک کنید.

هر بار که سیگار می­‌کشید، مقداری هوا می­‌بلعید. سیگار کشیدن مکرر می‌­تواند مقدار زیادی هوای اضافی به بدن وارد کرده و باعث تجمع گاز در بدن شود.

یبوست خود را درمان کنید.

مدفوع حاوی چندین نوع باکتری است. وقتی مدفوع برای مدت طولانی در روده‌­ها باقی می­‌ماند و دفع نمی­‌شود، باکتری­‌ها همچنان به تخمیر ادامه می­‌دهند. این فرآیند گازهای زیادی تولید می­‌کند که اغلب باعث ایجاد بوی بد مدفوع و گازهای دفع شده می‌­شوند.

اولین قدم در درمان یبوست، افزایش مصرف آب است. هر چه آب بیشتری مصرف کنید، حرکت مواد در رود‌ه‌­ها آسا‌ن‌­تر م‌ی­شود. مصرف فیبر هم راه دیگری برای کاهش یبوست است. مصرف فیبر خود را از طریق مصرف میوه‌ها و سبزیجات بیشتر افزایش دهید. در صورت عدم موفقیت در درمان یبوست، می­‌توان با تجویز پزشک از درمان دارویی استفاده کرد.

فعالیت بدنی خود را افزایش دهید.

ورزش کردن می­‌تواند به سیستم گوارش بدن کمک کند. داشتن فعالیت بدنی متوسط برای چهار تا پنج روز در هفته تا حد زیادی به کاهش مشکلات گوارشی کمک می‌­کند. در بیشتر مواقع، داشتن پیاده روی آرام بعد از وعده­‌های غذایی سنگین هم نتیجه خوبی دارد. البته بلافاصله بعد از مصرف غذا نباید فعالیت بدنی داشته باشید.

چرا باید با مشوِرَپ مشورت کنیم؟

مشوِرَپ یک سامانه خدمات سلامت آنلاین است که به وسیله آن می‌­توان کلیه خدمات پزشکی و سلامت را در منزل یا محل کار و بدون مراجعه حضوری به مراکز درمانی انجام داد. این خدمات شامل مشاوره با روانشناس و پزشک متخصص در تمام تخصص­‌های پزشکی، انجام آزمایش، خدمات پرستاری، فیزیوتراپی و…، ویزیت در منزل و دریافت آنلاین نوبت است. این خدمات با قیمت مناسب و در تمام ساعات و روزهای هفته برای همه افراد در دسترس است. مشوِرَپ بیش از یک میلیون کاربر داشته که میزان رضایت آن‌­ها از خدمات دریافتی، مهر تاییدی بر کیفیت آن­هاست. رسالت مشوِرَپ از ابتدا بر این بوده است که خدمات پزشکی و روانشناسی به آسانی برای تمام ایرانیان در دسترس باشد. می­‌توانید با مراجعه به وب­سایت و اپلیکیشن مشوِرَپ با خدمات این سامانه، پزشکان و متخصصان و نظرات کاربران در مورد خدمات دریافتی آشنا شده و بدون نیاز به خروج از منزل، سلامتی خود را کنترل کنید.

منابع

www.healthline.com


m1.jpg

مهم‌­ترین نشانه‌­های کبد چرب کدامند؟

کبد چرب در حال تبدیل شدن به یکی از بیماری­‌های شایع در بسیاری از جوامع است. متخصصان و صاحب نظران از سبک زندگی شهری، مصرف غذاهای ناسالم و الکل به عنوان اصلی‌­ترین عوامل گسترش این بیماری نام می‌­برند. پیش از هر چیز لازم است با بیماری کبد چرب و انواع آن آشنا شویم.

کبد بزرگ­ترین اندام درون بدن انسان است. این عضو مهم بخشی از سیستم گوارش است که وظیفه زدودن سموم از خون، فرآوری داروها، تولید صفرا، کمک به هضم چربی، ذخیره گلوکز و تولید پروتئین برای پیشگیری از لخته شدن خون را بر عهده دارد. وقتی تجمع سلول­‌های چربی در این اندام به بیش از ۵ تا ۱۰ درصد برسد، بیماری کبد چرب ایجاد می‌­شود. این بیماری در صورت درمان نشدن، می­‌تواند به سیروز کبدی یا سرطان کبد منجر شود. البته این بیماری همیشه چنین آسیب‌­های شدیدی ایجاد نمی­‌کند و این مسئله به نوع کبد چرب مرتبط است. دو نوع کبد چرب تا کنون شناسایی شده است:

کبد چرب غیر الکلی

ابتلا به این بیماری به مصرف زیاد الکل مرتبط نیست. به طور کلی دو نوع کبد چرب غیر الکلی وجود دارد:

کبد چرب ساده

در این بیماری مقداری چربی در کبد وجود دارد، اما التهاب یا آسیب کبدی ناشی از آن ممکن است بسیار کم بوده و یا اصلا وجود نداشته باشد. کبد چرب ساده غیر الکلی معمولا عارضه شدیدی برای فرد ایجاد نمی‌­کند.

استئو هپاتیت غیر الکلی

در این بیماری، سلول­‌های چربی کبد منجر به بروز التهاب و آسیب در بافت کبد هستند. التهاب و آسیب در کبد می­‌تواند باعث بروز فیبروز یا اسکار کبد شود. در شدید­ترین حالت، این بیماری منجر به سیروز یا سرطان کبد خواهد شد. کبد چرب غیر الکلی حدود ۲۵ درصد مردم جهان را تحت تاثیر قرار می­‌دهد. با افزایش میزان چاقی، دیابت نوع ۲ و کلسترول بالادر بسیاری از کشورهای جهان، شیوع این بیماری نیز افزایش یافته است. می­‌توان گفت که کبد چرب غیر الکلی، شایع­‌ترین اختلال مزمن کبدی در بسیاری از کشورهاست.


بیماری کبد چرب

به تجمع سلول­‌های چربی در بافت کبد، کبد چرب می‌­گویند.

 

 کبد چرب الکلی

بیماری کبد چرب الکلی به دلیل استفاده بیش از حد از الکل ایجاد می‌­شود. کبد بخش زیادی از الکل نوشیده شده توسط فرد را تجزیه و از بدن دفع می‌کند. روند تجزیه الکل در کبد می‌­تواند برای سلول­‌های این عضو مضر باشد. این مسئله به سلول‌­های کبد آسیب وارد کرده، با ایجاد التهاب، سلول‌­های کبد را ضعیف و بی دفاع می‌­کنند. هر چه الکل بیشتری نوشیده شود، آسیب بیشتری به کبد وارد می­‌شود. بیماری کبد چرب الکلی اولین مرحله از بیماری کبدی مرتبط با الکل است. در صورت بی­‌توجهی به درمان و ادامه روند مصرف زیاد الکل، فرد به هپاتیت الکلی و در نهایت سیروز کبدی دچار خواهد شد.

کبد چرب الکلی فقط در افرادی که مشروبات الکلی مصرف می‌­کنند روی می‌­دهد. به خصوص افرادی که در طولانی مدت و به مقدار زیاد از این نوع نوشیدنی‌­ها استفاده می­‌کنند. این خطر برای زنان مصرف کننده الکل، افراد چاق یا کسانی که جهش‌­های ژنتیکی خاصی دارند، بیشتر است.

علائم کبد چرب

چرب شدن کبد در مراحل اولیه، علائم خاصی در فرد مبتلا ایجاد نمی‌­کند. در واقع بیماری کبد چرب الکلی و غیر الکلی معمولا به صورت خاموش و بدون علامت یا دارای علائم اندکی هستند. گاهی برخی از افراد مبتلا، احساس خستگی یا ناراحتی در سمت راست و بالای شکم خود حس می­‌کنند. اولین نشانه­‌ها معمولا زمانی ظاهر می‌­شود که آسیب به کبد نسبتا پیشرفت کرده است. برخی از علائمی که می‌­توانند نشان دهنده اختلال در عملکرد کبد ناشی از کبد چرب باشند عبارتند از:

 خستگی

پزشکان دقیقا نمی‌­دانند که آسیب کبدی چطور باعث خستگی می‌­شود. اما این مسئله یکی از شایع‌­ترین علامت­‌ها در مبتلایان به کبد چرب است.

حالت تهوع

وقتی کبد فردی چرب می­‌شود، توانایی کبد در تجزیه سموم بدن کاهش می­‌یابد. در نتیجه این سموم در خون جریان پیدا می‌­کنند و بیمار دچار حالت تهوع می­‌شود.

 

 مدفوع کم‌رنگ

نمک­‌های صفراوی که به طور معمول از کبد آزاد می‌شوند، به مدفوع رنگی تیره می‌­دهند. مدفوع با رنگ روشن معمولا نشان دهنده مشکلی در کبد یا بخش‌­های دیگر سیستم تخلیه صفراست. البته مدفوع بسیار تیره هم در برخی از مبتلایان به بیماران پیشرفته کبدی مشاهده می­‌شود که ناشی از عبور خون از دستگاه گوارش است. این مسئله نیاز به بررسی فوری پزشکی دارد.

 زردی پوست و چشم

زردی به دلیل تجمع بیلی روبین (یک رنگدانه صفراوی) در خون است؛ زیرا نمی‌­تواند به طور موثر پردازش شود. پوست هم ممکن است به همین دلیل دچار خارش شود.


نشانه های کبد چرب در چشم و پوست
زردی پوست و چشم یکی از نشانه­‌های کبد چرب است.

رگ­‌های عنکبوتی

عروق عنکبوتی رگ­‌های کوچکی هستند که به صورت دسته‌­ای بر روی پوست ظاهر می­‌شوند. این عروق مانند یک لکه رنگی روی پوست دیده می­‌شوند که رگ­‌ها از مرکز آن منشعب شده‌­اند. عروق عنکبوتی در زنان سالم و به ویژه در ناحیه پا مشاهده می­‌شود. اما اگر تعداد آن­ها در نیمه بالایی بدن زیاد شود، ممکن است نشانه‌ای از بیماری کبدی باشد.

 کبود شدن آسان بدن

این عارضه به دلیل کاهش توانایی کبد در تولید عوامل موثر در لخته شدن خون ایجاد می­‌شود.

کف دست قرمز

تقریبا یک چهارم افراد مبتلا به سیروز کبدی دچار قرمزی کف دست می‌­شوند.

 ادرار تیره

رنگ ادرار نارنجی تیره، کهربایی یا قهوه‌­ای می‌­تواند نشانه‌­ای از بیماری کبد باشد. این رنگ به دلیل تجمع بیش از حد بیلی روبین است، زیرا کبد نمی‌­تواند به طور طبیعی آن را تجزیه کند.

تورم در ناحیه شکم

شکم متورم ناشی از کبد چرب، به دلیل تجمع مایعات در بافت شکم روی می‌­دهد. پاها و به ویژه مچ آن­ها هم از مهم‌­ترین نواحی هستند که به دلیل احتباس مایعات دچار تورم می­‌شوند.

عوامل خطرزای کبد چرب

عوامل خطرزایی وجود دارد که می­‌توانند افراد را در معرض ابتلا به کبد چرب قرار دهند. در کبد چرب الکلی اصلی‌­ترین عامل، مصرف الکل است. اما در مورد کبد چرب غیر الکلی عوامل دیگری باید موثر باشد. گرچه علت این بیماری هنوز ناشناخته است اما محققان می‌­دانند که میزان شیوع آن در افرادی با ویژگی­‌های زیر بیشتر است:

  • افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ و پیش دیابت
  • کسانی که اضافه وزن دارند.
  • افراد میانسال یا مسن (شیوع این بیماری در کودکان کمتر است.)
  • افرادی که مقادیر بالای کلسترول و تری گلیسیرید در خون آن­ها وجود دارد.
  • مبتلایان به فشار خون بالا
  • کسانی که داروهای خاصی مانند کورتیکواستروئیدها (کورتون) و برخی از داروهای سرطان را مصرف می‌­کنند.
  • مبتلایان به سندروم متابولیک
  • افرادی که کاهش وزن سریع دارند.
  • مبتلایان به عفونت‌­های خاص مثل هپاتیت C
  • افرادی که در معرض برخی از سموم قرار گرفته‌­اند.


هپاتیتc و ریسک ابتلا به کبد چرب
ابتلا به عفونت‌­هایی مانند هپاتیت C ریسک ابتلا به کبد چرب را افزایش می‌­دهد.

چگونگی تشخیص کبد چرب

از آن­جا که اغلب افراد مبتلا به کبد چرب هیچ علامت آشکاری ندارند، تشخیص این بیماری دشوار است. معمولا افراد از طریق نتیجه آزمایش‌­های کبدی که به دلایل دیگری انجام داده‌­اند، متوجه ابتلا به این بیماری می‌­شوند. سپس پزشک از طریق بررسی­‌های تکمیلی به تشخیص نهایی می‌­رسد. مراحلی که برای شناسایی بیماری کبد چرب لازم الاجراست عبارتند از:

  • بررسی سابقه پزشکی بیمار، بیماری‌­های قبلی و داروهای مصرفی
  • انجام معاینات بدنی
  • آزمایش‌­های مختلف از جمله آزمایش خون، تصویربرداری و نمونه برداری.
  • بررسی سابقه مصرف الکل، برای تشخیص الکلی یا غیر الکلی بودن کبد چرب

در طول معاینه بدنی، پزشک بخش‌­هایی از شکم بیمار را لمس می­‌کند تا متوجه شود که آیا کبد بزرگ شده است یا خیر. هم چنین بررسی علائم سیروز کبدی مثل زرد شدن پوست و سفیدی چشم هم توسط پزشک انجام می‌­شود.

نتیجه آزمایش خون از نظر بررسی عملکرد کبد و شمارش سلول­‌های خونی مهم است. معمولا انجام تصویربرداری هم برای مشاهده چربی در کبد و سفتی بافت آن توصیه می­‌شود. سفتی کبد می‌­تواند به معنای فیبروز کبد باشد که جای زخم در بافت کبد است. در بعضی از موارد هم ممکن است برای تایید تشخیص و بررسی میزان آسیب کبدی به بایوپسی (نمونه­ برداری از بافت کبد) نیاز باشد.

روش‌­های درمانی مناسب در مورد کبد چرب چیست؟

در حال حاضر هیچ داروی شناخته شده­ اختصاصی برای درمان کبد چرب وجود ندارد. مطالعات جدید نشان داده‌­اند که یک داروی خاص دیابت یا ویتامین ای می­‌تواند به درمان این بیماری کمک کند. اما هنوز نیاز به بررسی بیشتری در این زمینه وجود دارد.

پزشکان کاهش وزن را برای درمان کبد چرب غیر الکلی بسیار توصیه می‌­کنند. کاهش وزن می‌­تواند باعث کاهش چربی در کبد، التهاب و فیبروز شود. اگر پزشک تشخیص دهد که داروی خاصی باعث چرب شدن کبد فرد شده است، مصرف آن باید قطع یا جایگزین گردد. این کار حتما باید با نظر قطعی پزشک متخصص انجام شود. قطع داروی مصرفی یا جایگزینی آن معمولا به صورت تدریجی صورت می‌­گیرد.

مهم‌­ترین بخش در درمان کبد چرب الکلی، قطع مصرف مشروبات الکلی است. افرادی که وابستگی شدیدی به الکل دارند می­‌توانند برای ترک آن از درمانگر مخصوص کمک بگیرند تا فرآیند ترک آن را آسان‌­تر پشت سر بگذارند. هم چنین داروهایی وجود دارد که با مصرف آن­ها، ولع فرد نسبت به مصرف الکل کاهش می‌­یابد. در صورت صلاح‌دید پزشک، می‌­توان به کمک این داروها مصرف الکل را کاهش داده و به تدریج قطع کرد.

هم بیماری کبد چرب الکلی و هم نوعی از کبد چرب غیر الکلی (استئو هپاتیت غیر الکلی) می‌­توانند منجر به سیروز کبدی شوند. پزشکان می‌­توانند مشکلات ناشی از سیروز را با داروها، عمل جراحی و سایر اقدامات پزشکی درمان کنند. اگر سیروز کبد درمان نشود، منجر به نارسایی کبد می‌­شود که در این مرحله، پیوند کبد می­‌تواند بیمار را به زندگی برگرداند.


کاهش وزن برای درمان کبد چرب
ترک مصرف الکل و کاهش وزن از مهم‌­ترین روش‌­های موثر در درمان کبد چرب است.
 

آیا تغییر سبک زندگی در کاهش احتمال ابتلا به کبد چرب موثر است؟

اصلاح و تغییر سبک زندگی در افراد مبتلا به انواع کبد چرب می‌­تواند به کاهش عوارض بیماری و بهبود کیفیت زندگی افراد کمک کند. در ادامه به برخی از این روش‌­ها اشاره می‌­کنیم.

  • رژیم غذایی سالمی داشته باشید و مصرف نمک و شکر و قند را محدود کنید.
  • هر روز از مقدار کافی سبزی و میوه و غلات کامل استفاده کنید.
  • برای پیشگیری از هپاتیت واکسن بزنید. ابتلا به هپاتیت A یا B، ریسک نارسایی کبد را افزایش می‌­دهد.
  • ورزش منظم داشته باشد. این کار می‌­تواند به کاهش وزن و کنترل چربی در کبد کمک کند.
  • قبل از استفاده از مکمل‌­های غذایی یا داروهای گیاهی حتما با پزشک خود مشورت کنید.

برای دریافت مشاوره در این زمینه و موارد دیگر می‌­توانید از طریق سامانه خدمات آنلاین پزشکی- سلامت مشوِرَپ استفاده کنید. مشوِرَپ با ارائه مشاوره آنلاین (تلفنی، متنی و تصویری) در تمام روزهای هفته و به صورت شبانه روزی در اختیار شماست. کارابران این سامانه می­‌توانند با برترین پزشکان و مشاوران هر حوزه پزشکی و روان­شناسی ارتباط برقرار نموده و خدمات ارزان و مناسب دریافت کنند. مزیت مشاوره آنلاین، صرفه جویی در وقت و هزینه و دسترسی آنی به تعداد زیادی پزشک و متخصص به صورت همزمان است. ضمنا سامانه مشوِرَپ با افزودن خدمات سلامت آنلاین شامل ویزیت توسط پزشک متخصص و انجام خدمات پرستاری در منزل، انجام آزمایش و سایر خدمات سلامت در منزل و محل کار، گام موثری در ارتقای کیفیت سلامت جامعه برداشته است. شبکه­‌های اجتماعی مشوِرَپ هم به صورت رایگان اطلاعات مفیدی را در تمام زمینه‌­های پزشکی و سلامت در اختیار شما قرار می­‌دهند. برای کسب اطلاعات بیشتر می‌­توانید به وب­سایت و اپلیکیشن مشوِرَپ مراجعه کنید.

 

منابع

www.mydr.com.au

medlineplus.gov


57490682.jpg

بسیاری از افراد در سر تا سر جهان به مشکلات مزمن کلیوی دچار هستند؛ اما تنها ۱۰ درصد آن­ها از ابتلای خود به این بیماری آگاهند. این مسئله دو دلیل عمده دارد: یکی این که بسیاری از بیماری‌‌های کلیوی تا مراحل پایانی علائم و نشانه‌­های خاصی ندارند و دلیل دیگر شباهت برخی از نشانه­‌های این مشکلات با سایر بیماری‌­هاست که گاهی اشتباه گرفته می‌­شود. در بسیاری از موارد، بیماران زمانی متوجه اختلال در عملکرد کلیه‌­های خود می­‌شوند که به از کار افتادگی کلیه‌­ها (نارسایی کلیه) دچار شده‌­اند. بیماری‌­های کلیوی در مراحل اولیه، معمولا تنها در صورتی تشخیص داده می‌­شوند که فرد آزمایش خون یا ادرار انجام داده و مشکل احتمالی شناسایی شود. تشخیص بیماری در مراحل اولیه می­‌تواند از طریق مصرف دارو و آزمایشات منظم، تا حد زیادی کنترل شده و از پیشرفت آن جلوگیری شود.

نقش کلیه در بدن انسان

مهم‌­ترین وظیفه کلیه‌­ها در بدن انسان “هموستاز” نام دارد. یعنی کلیه‌­ها سطح مایعات بدن، تعادل الکترولیت و عوامل مرتبط را کنترل می‌­کنند تا وضعیت بدن پایسته باشد. کلیه­­‌ها چند نقش کلیدی در بدن ایفا می­‌کنند:

 دفع سموم

کلیه­‌ها مواد زائد و سموم بدن را جدا کرده و از طریق ادرار دفع می­‌کنند؛ مثل اوره و اسید اوریک.

تنظیم PH

PH قابل قبول برای بدن انسان بین ۳۸/۷ تا ۴۲/۷ است. کلیه‌­ها تلاش می‌­کنند تا این PH  را حفظ کنند، چون در غیر این صورت بدن با تنش‌­های شدیدی مواجه خواهد شد.

تنظیم فشار خون

کلیه‌­ها می‌­توانند با ایجاد تغییر در مایعات خارج شده از سلول­‌ها، فشار طولانی مدت در رگ­‌ها را تنظیم کنند. پس هر عاملی که بر فشار خون اثر بگذارد، می‌­تواند به تدریج به کلیه­‌ها آسیب وارد کند.

 جذب مواد مغذی

کلیه‌­ها مواد مغذی را از خون جذب و آن­ها به سایر نقاط بدن می‌­فرستند و از این طریق نقش مهمی در حفظ سلامت و شادابی عمومی بدن دارند.

 ترشح ترکیبات فعال

کلیه‌­ها تعدادی از ترکیبات مهم مورد نیاز بدن را آزاد می­‌کنند که در کیفیت سیستم ایمنی، کنترل گلبول­‌های قرمز خون و… نقش دارند.

 تنظیم اسمولالیته خون

اسمولالیته نسبت میزان تعادل مایعات به مواد معدنی بدن (تعادل الکترولیت) است. اگر بدن کم آب شود، این تعادل به هم می­‌خورد.

بیماری‌­های کلیوی

کلیه‌­ها به عنوان یکی از اعضای بسیار مهم و حیاتی بدن در معرض بیماری‌­های زیادی قرار دارند. برخی از آن­ها ممکن است از ابتدای تولد همراه بیمار باشند، اما برخی دیگر در اثر عوامل محیطی یا مشکلات فیزیکی بروز می­‌کنند. سنگ کلیه، عفونت، نفروپاتی دیابتی، نارسایی کلیه، تومورهای کلیوی، سندروم نفروتیک و… از مهم‌­ترین بیماری‌­های کلیوی هستند.


بیماری های کلیوی

اصلی‌­ترین نشانه‌­های از کار افتادن کلیه­‌ها

اختلال در عملکرد کلیه‌­ها عوارض زیادی در بدن ایجاد می‌­کند که مهم‌­ترین آن­ها عبارتند از:

خستگی

بیمار احساس خستگی می­‌کند، انرژی کمتری دارد یا در تمرکز دچار مشکل است. کاهش شدید عملکرد کلیه می تواند منجر به تجمع سموم و ناخالصی­‌ها در خون شود. این مسئله می‌­تواند باعث احساس خستگی و ضعف در افراد شود و تمرکز را دشوار کند. یکی دیگر از عوارض ثانویه بیماری کلیه، کم خونی است که می‌­تواند باعث ضعف و خستگی شود.

 اختلال در خواب

بیمار در خوابیدن مشکل دارد. وقتی کلیه ها به درستی کار نکنند، سموم به جای خروج از بدن از طریق ادرار، در خون مانده و در بدن رسوب می‌­کند. این امر می‌­تواند خوابیدن را دشوار کند. هم‌چنین بین چاقی و بیماری مزمن کلیه ارتباط وجود دارد و آپنه خواب در کسانی که بیماری مزمن کلیه دارند در مقایسه با افراد دیگر بیشتر است.

خشکی و خارش پوست

بیماران مبتلا به نارسایی کلیه اغلب پوستی خشک و خارش­‌دار دارند. کلیه‌­های سالم کارهای مهم بسیاری را در بدن انجام می‌­دهند: آنها مواد زائد و مایعات اضافی را از بدن پاک می­‌کنند ، به ساخت گلبول­‌های قرمز خون کمک می کنند ، باعث استحکام استخوان­‌ها می‌­شوند و در حفظ تعادل مواد معدنی در بدن نقش دارند. خشکی و خارش پوست می‌­تواند نشانه‌­ای از بیماری های مرتبط با اختلال در مواد معدنی بدن و یا مشکلات مشابه باشد که اغلب همراه با بیماری پیشرفته کلیه ایجاد می­‌شوند. این حالت زمانی رخ می‌­دهد که کلیه ها دیگر قادر به حفظ تعادل مناسب مواد معدنی و مواد مغذی در خون بیمار نباشند.

تکرر ادرار

بیمار مرتبا نیاز به دفع ادرار دارد. احساس نیاز به دفع مکرر ادرار به خصوص در شب، می­‌تواند نشانه ای از بیماری کلیه باشد. البته نباید این مسئله را با تکرر ادرار ناشی از عفونت کلیه و مجاری ادراری و یا بزرگ شدن غده پروستات در مردان اشتباه گرفت.

دفع خون از طریق ادرار

وجود خون در ادرار یکی از نشانه­‌های اختلال در عملکرد کلیه‌­هاست. کلیه‌­های سالم به طور معمول از خروج سلول‌­های خونی بدن از راه ادرار جلوگیری می‌­کنند، اما وقتی فیلترهای کلیه آسیب ببینند، این سلول­‌های خونی می‌­توانند به داخل ادرار نشت کنند. وجود خون در ادرار علاوه بر نشان دادن نارسایی کلیه، می‌تواند نشان دهنده تومور، سنگ کلیه یا عفونت کلیه هم باشد.

 ادرار کف آلود

وجود حباب بیش از حد در ادرار نشان دهنده پروتئین در آن است. دفع پروتئین از طریق ادرار یکی از متداول‌­ترین نشانه‌­های اختلال در عملکرد صحیح کلیه‌­هاست. این کف ممکن است شبیه کفی باشد که هنگام مخلوط کردن تخم مرغ مشاهده می‌­کنید، زیرا پروتئین موجود در ادرار انسان، از جنس آلبومین بوده که همان پروتئین سفیده تخم مرغ است.

 پف اطراف چشم

مشکلات کلیوی در برخی از افراد باعث ایجاد پف در اطراف چشم می­‌شوند. گفتیم که وجود پروتئین در ادرار علامت اولیه آسیب دیدگی فیلترهای کلیه است و باعث می‌­شود پروتئین به ادرار نشت کند. پف کردگی اطراف چشم می‌­تواند به این دلیل باشد که کلیه­‌ها به جای نگه داشتن پروتئین در بدن، مقدار زیادی از آن را توسط ادرار از بدن خارج می­‌کنند.

 تورم پاها

وجود تورم در پاها، به ویژه در ناحیه مچ پا یکی از نشانه­‌های مشکلات کلیوی است. کاهش عملکرد کلیه می‌­تواند منجر به احتباس سدیم شود و این امر باعث تورم پاها شود. تورم در اندام تحتانی علاوه بر اختلالات کلیوی، می‌­تواند نشانه‌­ای از بیماری قلبی، کبدی و مشکلات مزمن ورید پا باشد.

کاهش اشتها

از دست دادن اشتها ممکن است نشانه مشکلات مختلفی در بدن باشد؛ اما یکی از عوامل ایجاد کننده آن، تجمع سموم در بدن، ناشی از عملکرد ضعیف کلیه‌­هاست.

گرفتگی ماهیچه‌­ها

گرفتگی عضلات یکی از علائم شایع در مشکلات کلیوی است. عدم تعادل الکترولیت می‌­تواند ممکن است باعث اختلال در عملکرد کلیه‌­ها شود. به عنوان مثال، سطح پایین کلسیم و فسفر کنترل نشده ممکن است در گرفتگی عضلات نقش داشته باشد.

این علائم اصلی­‌ترین و عمومی‌­ترین نشانه‌­های اختلال در عملکرد کلیه­‌ها هستند. اما علائم دیگری نیز وجود دارند که مشاهده آن­ها، حاکی از مشکلات شدیدتری مانند نارسایی کلیه است. این نشانه­‌ها عبارتند از:

  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • کاهش میل جنسی
  • کم خونی (کاهش گلبول‌­های قرمز)
  • افزایش ناگهانی سطح پتاسیم (هایپرکالمی)

 

نارسایی کلیه چیست؟

نارسایی کلیه که اصطلاحا (ESRD (End-Stage Renal Disease  نامیده می‌­شود، حد نهایی بیماری­‌های کلیوی است. وقتی که کلیه­‌ها در این وضعیت قرار گرفته و از کار می‌­افتند، یعنی آن­ها دیگر به خوبی وظایف و نقش‌های خود را انجام نمی­‌دهند و فرد نمی‌­تواند بدون نیاز به دیالیز یا پیوند کلیه زندگی کند.

 

چه عواملی باعث از کار افتادن کلیه‌­ها می‌­شوند؟

وقتی کلیه‌­ها آسیب می‌­بینند، در عملکرد آن­ها اختلال ایجاد شده و دیگر به درستی کار نمی‌­کنند. اگر آسیب به کلیه‌­ها هم­چنان بدتر و شدیدتر شود، به معنی این است که فرد به بیماری مزمن کلیوی مبتلاست. نارسایی کلیه، شدیدترین و آخرین مرحله از این بیماری است. شایع‌­ترین علت از کار افتادن کلیه‌­ها، دیابت است. فشار خون هم می‌­تواند در ایجاد و تشدید آن نقش داشته باشد. در واقع این دو عامل مهم‌­ترین و اصلی‌­ترین عوامل از کار افتادن کلیه­‌ها هستند. بیماری‌­های خودایمنی مانند لوپوس و نفروپاتی IgA، بیماری­‌های ژنتیکی مانند کلیه پلی کیستیک، سندروم نفروتیک و مشکلات دستگاه ادراری هم از عوامل اثرگذار در این بیماری هستند.


بیماری کلیه پلی کیستیک

کلیه پلی کیستیک در صورت درمان نشدن، می‌­تواند موجب از کار افتادگی و نارسایی کلیه شود.

 

روش‌­های درمانی مناسب برای از کار افتادگی کلیه‌­ها

وقتی کلیه­‌ها دچار نارسایی می‌شوند، یعنی عملا توانایی انجام عملکردهای عادی خود را ندارند. در این مرحله مصرف دارو و درمان‌­های مشابه، کمک خاصی به بیمار نمی­‌کند. معمولا پزشکان تنها راه باقی مانده برای درمان این بیماران را دیالیز و یا پیوند کلیه می‌­دانند. بسیاری از بیماران با این روش‌­ها تا سال­‌ها به زندگی ادامه می‌­دهند. در این مرحله پزشک با توجه به وضعیت بیمار، مناسب­‌ترین گزینه درمانی را به او پیشنهاد می‌­کند.


دیالیز بیماران کلیوی
دیالیز یکی از روش‌­هایی است که به کاهش مشکلات بیماران کلیوی کمک می‌­کند.
 

دیالیز

دیالیز به بدن کمک می­‌کند تا مایعات اضافی و سموم بدن را دفع کند. توانایی دیالیز محدود است و این شیوه درمانی نمی‌­تواند تمام وظایفی را که یک کلیه سالم انجام می­‌دهد، جبران کند. پس بیماران دیالیزی هم­چنان بسیاری از مشکلات ناشی از اختلالات کلیوی را خواهند داشت و این کار بخشی از مسائل آن­ها را رفع خواهد کرد. دیالیز به دو شکل قابل انجام است:

 همودیالیز

در طی این فرآیند، خون در خارج از بدن از یک فیلتر عبور داده می‌­شود و پس از پاک شدن، مجددا به بدن برگردانده می‌­شود. این کار در خانه یا مرکز دیالیز قابل انجام است.

دیالیز صفاقی

در این نوع دیالیز، خون در داخل بدن پاکسازی می‌­شود. مایع مخصوصی وارد شکم می‌­شود تا سموم و ضایعات را از خونی که از عروق کوچک شکمی عبور می‌­کند جذب کرده و سپس مایع تخلیه می‌­شود. این روش بیشتر در منزل انجام می­‌شود.

پیوند کلیه

در این روش که به کمک عمل جراحی قابل انجام است، یک کلیه سالم جایگزین کلیه فرد بیمار می­‌شود. پیوند کلیه ممکن از از طریق اهدا کننده زنده باشد یا فردی که دچار مرگ مغزی شده و فقط ارگان­‌های بدن او زنده هستند. این روش پیچیدگی‌­های و محدودیت‌­های خاص خود را دارد، اما تفاوت آن با دیالیز در این است که در صورت پیوند موفق، عملکرد طبیعی کلیه در بدن بیمار باز می‌­گردد؛ یعنی کلیه پیوند شده، تمامی وظایف یک کلیه عادی را در بدن بیمار انجام خواهد داد.

 

جمع بندی

کلیه­‌ها نقش بسیار مهم و حیاتی در حفظ تعادل و سلامت بدن دارند که پاکسازی خون یکی از این نقش‌­هاست. علاوه بر این، کلیه­‌ها میزان مواد شیمیایی و مایعات بدن را نیز کنترل می‌­کنند، به تنظیم فشار خون کمک می‌‌کنند و در ساخت گلبول‌­های قرمز خون هم نقش دارند. اگر کلیه­‌های فرد به هر دلیلی دچار اختلال شوند و این مشکلات شناسایی و درمان نشود، مشکلات مزمن کلیوی را به دنبال دارد. این بیماری در نهایت باعث از کار افتادن کلیه‌­ها می­‌شود که پزشکان این وضعیت را اصطلاحا نارسایی کلیه می‌­نامند.­ اگر فردی که به نارسایی کلیه دچار شده، مجبور به انجام دیالیز شود، این کار فقط می‌­تواند بعضی از عملکردهای یک کلیه سالم را جایگزین کند. بنابراین حتی وقتی که بیمار تحت درمان نارسایی کلیه است، ممکن است هم­چنان با عوارض بیماری مواجه باشد.

یکی از ضروریات مهم در پیشگیری از چنین بیماری­‌هایی، مراجعه منظم به پزشک و انجام آزمایشات مرتبط است. بسیاری از مشکلات کلیوی مانند وجود خون در ادرار، گاهی به راحتی توسط فرد، قابل درک و مشاهده نیست و انجام آزمایشات منظم، شانس شناسایی و تشخیص زودهنگام بیماری را فراهم می­‌کند. در دنیای پر مشغله امروز، بسیاری از ما فرصت کافی برای مراجعه به پزشک و انجام آزمایشات روتین را نداریم. اما این بهانه خوبی برای غفلت از سلامتی نیست. تکنولوژی در این زمینه بسیار راه‌گشاست.

سامانه خدمات سلامت آنلاین مشوِرَپ با ارائه مشاوره آنلاین (تصویری، تلفنی و متنی) در هر مکان و در هر لحظه از شبانه روز این امکان را به شما می­‌دهد تا با پزشکان و مشاوران معتبر و تایید شده این سامانه ارتباط مستقیم برقرار کرده و در هر زمینه‌­ای از حوزه های پزشکی و سلامت مشاوره دریافت کنید. مشاوره آنلاین به شما فرصت می‌­دهد تا علاوه بر صرفه جویی در هزینه و زمان، نگرانی ناشی از بروز مشکلات ناگهانی در سلامت خود یا عزیزانتان را به سرعت رفع کرده و پاسخ سوالات و مشکلات خود را در کوتاه­‌ترین زمان ممکن بیابید. برای دریافت اپلیکیشن مشوِرَپ می­‌توانید به بخش دانلود اپلیکیشن در صفحه نخست سایت مراجعه کنید.

منابع

kidneyfund.org

kidney.org

nhs.uk


3.jpg

دفع پروتئین از طریق ادرار یکی از مشکلات دوران بارداری است. دوران بارداری دوران بسیار حساسی‌ست که بدن خانم‌های باردار را دچار تغییرات فراوانی می‌کند. آگاهی افراد نسبت به این تغییرات و شناخت کافی نسبت به آنها بسیار مهم است. یک مادر باردار باید بداند که در طی ماه‌های بارداری چه تغییراتی پیش روی او خواهد بود، کدام‌یک از این آنها طبیعی هستند و در صورت رخ دادن چه تغییراتی نیاز به مشورت با پزشک خواهد داشت. دانش کافی نسبت به این مسائل، به او در گذراندن دوره بارداری موفق کمک فراوانی خواهد کرد. یکی از مشکلاتی که بسیاری از زنان در دوران بارداری با آن مواجه می‌شوند، دفع پروتئین از طریق ادرار است که پروتئینوری (Proteinuria) هم نامیده می‌شود. این عارضه به خودی خود بیماری نیست ولی می‌تواند زنگ خطری درباره سلامتی مادر باردار باشد.

دفع پروتئین از طریق ادرار در دوران بارداری به چه معناست؟

کلیه‌ها در حالت طبیعی باید سموم و مواد زیاد را از بدن دفع و مواد مفید و مورد نیاز بدن از جمله پروتئین را جذب کنند. اگر در روند نرمال عملکرد کلیه‌ها اختلالی ایجاد شود، مواد مورد نیاز بدن ممکن است به ادرار وارد شده و از این طریق دفع شوند. در همه زنان به صورت روزانه مقداری پروتئین از طریق ادرار دفع می‌شود که طبیعی است. در بعضی موارد هم ممکن است نشانه عفونت جزئی ادراری باشد. مقدار پروتئین دفعی در دوران بارداری دو برابر شده و به ۳۰۰ میلی‌گرم در روز می‌رسد. این مسئله چند دلیل دارد:

– فشار مضاعف بر کلیه‌ها
– افزایش حجم خون در بدن
– استرس ناشی از بارداری

در طول دوران بارداری، پزشک به طور منظم از مادر باردار می‌خواهد که آزمایش ادرار انجام دهد. این آزمایش بسیار مهم است، چون به تشخیص و بررسی هرگونه آسیب به کلیه‌ها یا سایر عوارض دوران بارداری کمک می‎کند. اگر میزان پروتئین دفع شده از طریق ادرار یک زن باردار به بیش از ۳۰۰ میلی‌گرم در روز برسد، نشان دهنده وجود یک مشکل در عملکرد صحیح کلیه‌هاست.

دفع پروتئین از طریق کلیه‎ها در دوران بارداری (پروتئینوری) چه علائمی دارد؟

به وجود آمدن تورم در دست‌ها، پاها و صورت و ادرار کف‌آلود از اولین علائم و نشانه‌های دفع پروتئین از طریق کلیه‌ها است. اگر تست‌های ادراری به طور منظم انجام نگیرد یا وجود این علائم نادیده گرفته شوند، این عارضه می‌تواند پیشرفت کند و به پره اکلامپسی تبدیل شود. در این صورت علاوه بر علائم ذکر شده، ممکن است که مادر باردار دچار عوارض دیگری شود که نیاز به بررسی فوری پزشکی دارد؛ از جمله:
– درد بالای شکم
– سردرد
– استفراغ
– تاری دید
– افزایش فشار خون
– ورم شدید دست و پا

 

انواع پروتئینوری

دو نوع پروتئینوری وجود دارد:

مزمن

پروتئینوری مزمن به نوعی از آن اطلاق می‌شود که پیش از بارداری وجود داشته و بارداری باعث تشدید آن شده است. این عارضه معمولا به دلیل بیماری‌های کلیوی ایجاد می‌شود.

موقت
پروتئینوری موقت، در طول دوران بارداری و نه پیش از آن بروز می‌کند.

چه عواملی در دفع پروتئین از طریق ادرار در دوران بارداری نقش دارند؟

در ادامه به دلایلی اشاره می‌کنیم که باعث دفع پروتئین از طریق ادرار در زنان باردار می‌شود. این دلایل عبارتند از:

عفونت کلیه یا مجاری ادراری

دفع پروتئین یکی از نشانه‌های وجود عفونت در کلیه یا سیستم ادراری زنان است. وجود عفونت در این اندام‌ها همواره مهم است، اما در دوران بارداری، حساسیت این ارگان‌ها بیشتر است و باید فورا نسبت به درمان اقدام شود. فرد مبتلا به عفونت ادراری ممکن است دچار تکرر ادرار شود، دائما احساس دفع ادرار داشته باشد و یا در حین ادرار دچار سوزش شود. اگر عفونت در این مرحله درمان نشود، کلیه‌ها را درگیر خواهد کرد. از علائم عفونت کلیه می‌توان به کمردرد، تب و لرز و استفراغ اشاره کرد.

 پره اکلامپسی (Preeclampsia)

اصلی‎ترین عامل وجود پروتئین در ادرار زنان باردار، پره اکلامپسی است. این عارضه معمولا بعد از هفتم بیستم بارداری و با فشار خون بالا خود را نشان می‎دهد. پره اکلامپسی در صورت کنترل نشدن، عوارضی چون سردرد، شکم درد، تهوع، تاری دید و تورم دست و صورت ایجاد می‌کند و یا ممکن است باعث ایجاد مشکل در فعالیت طبیعی کلیه‌ها، کبد، ریه، مغز و قلب شود. اگر پره اکلامپسی درمان نشود، می‎تواند به اکلامپسی منجر شود.

اکلامپسی (Eclampsia)

یک وضعیت اورژانسی است که با تشنج همراه است. این عارضه نیاز به مداخله فوری پزشکی دارد.

سندروم هلپ (HELLP)

این واژه مخفف همولیز، افزایش آنزیم‌های کبدی و کاهش پلاکت خون است. این عارضه معمولا با پره اکلامپسی ایجاد می‌شود و علائم مشابهی دارد. اما در بعضی از مواقع ممکن است به تنهایی ایجاد شود. مهم‌ترین عارضه سندروم هلپ در صورت درمان نشدن، زایمان زودرس یا تولد نوزاد با وزن کم است.

 سایر عوامل

بعضی از بیماری‌های خودایمنی مثل آرتریت روماتوئید یا لوپوس، بیماری‌های مزمن کلیوی، کم آبی بدن، دیابت و استرس بیش از حد هم از عواملی هستند که ممکن است به دفع پروتئین از طریق ادرار منجر شوند.

روش تشخیص پروتئینوری چیست؟

به چند روش می‌توان وجود پروتئین در ادرار را شناسایی کرد:

تست دیپ استیک

برای این آزمایش از نوارهای آغشته به مواد شیمیایی استفاده می‌کنند که پس از قرار گرفتن در ظرف محتوی ادرار، در صورت وجود پروتئین در ادرار، تغییر رنگ می‌دهند. میزان پروتئین در این تست با ۴ سطح مشخص می‌شود که سطح 4 نشان دهنده میزان بالای پروتئین است.

تست پروتئین ادراری ۲۴ ساعته

در این روش نمونه ادرار طی ۲۴ ساعت در ظروف مختلف جمع‌آوری و برای بررسی به آزمایشگاه ارسال می‎شود. معمولا اولین ادرار صبحگاهی برای این آزمایش مورد نیاز نیست. اگر میزان پروتئین در ادرار فرد باردار بیش از ۳۰۰ میلی‌گرم باشد، نتیجه باید توسط پزشک بررسی شود.

 آزمایش نسبت پروتئین ادرار به کراتینین (UPCR)

نسبت پروتئین ادرار به کراتینین یک روش نسبتا قابل اعتماد، دقیق و آسان برای تعیین مقدار پروتئین دفع شده از طریق ادرار است که توانسته تا حدود جایگزین تست ۲۴ ساعته شود. این روش به دلیل دقت بیشتر، تکرار پذیری و عدم نیاز به جمع آوری ادرار ۲۴ ساعته روشی مناسب برای تعیین کمیت پروتئینوری است.

 آزمایش نسبت آلبومین به کراتینین (UACR)

این روش جایگزینی برای تست UCPR است. این تست را به کمک یک دستگاه تجزیه کننده خودکار انجام دهند و نتیجه آن معمولا با نتیجه تست ۲۴ ساعته مطابقت دارد.

 به چه روش می‌توان دفع پروتئین از طریق ادرار را در زنان باردار کاهش داد؟

برای درمان و کنترل این عارضه باید در ابتدا و به کمک پزشک علت این مسئله را یافت و در صدد رفع آن برآمد. پیشتر گفتیم که پروتئینوری بیماری نیست، بلکه نشانه وجود بیماری است. بنابراین با رفع علت اصلی، میزان پروتئین دفع شده از طریق ادرار هم کاهش خواهد یافت. مهم‌ترین روش‌های درمانی بر اساس علت به وجود آورنده این عارضه، کنترل فشار خون، ورزش منظم، مصرف آب کافی، کنترل دیابت و مصرف آنتی بیوتیک –درصورت وجود عفونت ادراری- است.
روش‌های دیگری نیز برای کنترل و یا حتی پیشگیری از این عارضه پیشنهاد می‌شوند؛ مانند:

 محدود کردن مصرف نمک

هرچه میزان نمک مصرفی توسط خانم‌های باردار افزایش یابد به همان نسبت دفع پروتئین از طریق کلیه‌ها نیز بیشتر خواهد شد. گرچه میل به خوردن غذاهای شور در دوران بارداری بالا می‌رود، اما مادران باردار باید آگاه باشند که برای حفظ سلامت خود و جنین باید تا حد امکان مصرف این ماده را کاهش دهند و از غذاهای آماده و فست فودها، خیار شور، چیپس و پفک استفاده نکنند.

کنترل مصرف شکر

حذف خوراکی‎های شیرین به ویژه شیرینی‌های صنعتی، می‌تواند به بهبود عملکرد کلیه‌ها کمک کرده و خطر ابتلا به انواع عفونت‌ها را کاهش دهد.

مصرف آب کافی

غلیظ شدن ادرار که در اثر نوشیدن مقدار کم آب رخ می‌دهد باعث آسیب به کلیه‌ها شده و ریسک ابتلا به عفونت‌ها را افزایش می‌دهد. اگر کلیه‌ها به درستی کار کنند، دفع پروتئین رخ نخواهد داد.

رعایت بهداشت فردی

تمیز و خشک نگه داشتن دستگاه تناسلی یکی از راه‎های موثر در حفظ سلامت این اندام، کلیه‌ها و مثانه است. چون محیط مرطوب این ناحیه برای رشد انواع عفونت‌ها بسیار مناسب است و هر نوع عفونت می‌تواند آسیب‌های فراوانی به آن‌ها وارد کند. برای حفظ سلامت دستگاه تناسلی، حتما پس از هر بار رفتن به دستشویی، بدن خود را با دستمال تمیز و نرم کاملا خشک کنید.

کاهش وزن

افراد دچار اضافه وزن مستعد ابتلا به دیابت و فشار خون هستند. این بیماری‌ها با ایجاد پره اکلامپسی مرتبطند که این بیماری هم باعث دفع پروتئین از ادرار می‌شود. کاهش وزن می‌تواند ریسک ابتلا به این بیماری‌ها را کاهش دهد.

داشتن آرامش و استراحت کافی

سعی کنید از مسائلی که به شما استرس وارد می‌کند دوری کنید و در آرامش به استراحت بپردازید. البته داشتن فعالیت بدنی مناسب هم به رفع مشکلات مرتبط کمک شایانی می‌‎کند. استراحت کافی باعث می‌شود برای انجام تمرینات بدنی انرژی داشته باشید.

جمع بندی

دفع پروتئین در دوران بارداری یکی از عوارض این دوران است که به تنهایی بیماری تلقی نمی٬شود، در نتیجه درمان مستقیمی ندارد؛ اما می‌تواند نشانه مشکلات جدی در کلیه‌ها و مجاری ادراری باشد. نکته مهم در این امر یافتن علت ایجاد این عارضه و درمان آن است. این کار باعث کنترل دفع پروتئین از طریق ادرار خواهد شد. خانم٬های باردار باید تحت نظر پزشک متخصص یا مامای با تجربه باشند و به طور منظم تست ادراری انجام دهند تا در صورت بروز مشکل، بتوانند بلافاصله و به موقع نسبت به درمان آن اقدام کنند.
سهل٬انگاری در رفع این عارضه ممکن است منجر به تولد نوزاد کم وزن، زایمان زودرس یا بروز مشکلات جدی کلیوی، قلبی، کبدی و ریه در مادر شود. شما می‌توانید هم اکنون، برای کسب اطلاعات بیشتر و مشاوره با مشاوران متخصص، از سامانه خدمات آنلاین سلامت مشوِرَپ استفاده کنید. این سامانه با پاسخگویی ۲۴ ساعته، در تمام روزهای هفته و بدون تعطیلی آماده ارائه خدمات مشاوره و سلامت به کاربران است.
با مشوِرَپ امن و آسان مشورت کنید.

منابع

oatext.com
journals.sagepub.com
parenting.firstcry.com


hair-loss.jpg

تیر ۱, ۱۳۹۹ سلامت فردی0 نظر

ریزش مو مسئله‌ای است که افراد در برهه‌های زمانی مختلفی از زندگی خود دچار آن می‌شوند و سعی دارند تا علل ریزش مو را بدانند و برای درمان اقدام کنند. هم‎چنین لازم است شما هم علت ریزش موی خود را شناسایی کنید و سپس برای درمان اقدام کنید؛ چون این مسئله دلایل مختلفی دارد و برای هر فردی متفاوت است. این مطلب به 2سوال اساسی پاسخ می‌دهد. علل ریزش مو چیست؟ و برای درمان آن چه باید کرد؟

نکته: به این مورد توجه داشته باشید، که ریزش طبیعی موها روزانه بین ۵۰ تا ۱۰۰ تار مو است، که بیشتر اوقات در زمان شانه کردن مو، استحمام یا خواب رخ می‌دهد. بنابراین در یک فرد جوان، همزمان با ریزش یک تار مو، همراه با فعالیت‌های فولیکول مو، تار موی جدیدی در همان نقطه جایگزین می‌شود. پس به طور طبیعی بین ریزش مو و رویش مو، یک تعادل وجود دارد. به همین دلیل کچلی یا طاسی در افراد جوان کمتر دیده می‌شود. متوجه شدیم که همه ما ریزش مو داریم؛ اما موهای ریخته شده جایگزین می‌شوند. زمانی که تعادلی بین ریزش و رویش موها وجود نداشته باشد، می‌توان گفت فرد دچار ریزش مو شده است.

علت ریزش مو چیست؟ 

ریزش مو دلایل متفاوتی می‌تواند داشته باشد، که در این بخش چند مورد از آنها را برای شما لیست کرده و توضیح داده‌ایم.

کم خونی:

کم‌خونی از علل ریزش مو به شمار می‌رود

کم خونی یکی از بیماری‌هایی است که در میان زنان بسیار شایع است. به‎طوری‎که تقریبا از هر 10 زن یک نفر به دلیل کمبود آهن به کم خونی مبتلا می‌شود. این بیماری یکی از دلایل اصلی ریزش مو محسوب می‌شود. اگر مطمئن نیستید که کم خونی دارید پس لازم است آزمایش خون انجام دهید. یک مکمل آهن ساده و مصرف خوراکی‌هایی که به درمان کم خونی کمک می‌کنند، می‌تواند مشکل را برطرف کند. از علائم کم خونی می‌توان به خستگی، سردرد، ریزش مو، سرگیجه، رنگ پریدگی و سردی دست و پاها، اشاره کرد.

بارداری و زایمان:

بارداری با مجموعه‌ای از فشارهای جسمی و روحی همراه است که می‌تواند باعث ریزش مو شود. معمولا ریزش مو در زمان بارداری و هم‎چنین پس از به دنیا آمدن نوزاد اتفاق می‌افتد. اما جای نگرانی نیست، چون این ریزش، موقتی است و موهایتان بعد از چند ماه دوباره رشد می‌کنند.

کمبود پروتئین:

در حقیقت اگر از طریق رژیم غذایی‌تان پروتئین کافی به بدن‌تان نرسد، ممکن است بدن با متوقف کردن رویش و رشد مو، کمبود پروتئین را جبران کند. این مورد 2 تا 3 هفته پس از کاهش دریافت پروتئین اتفاق می‌افتد. برای جبران پروتئین بدن می‌توانید از مواد غذایی مانند ماهی، گوشت، حبوبات و تخم مرغ استفاده کنید.

ژنتیک (وراثت):

ریزش موی ارثی یا ژنتیکی، که با نام آلوپسی آندروژنتیک شناخته می‎شود، شایع‎ترین علت ریزش مو است. ریزش موی ژنتیکی ممکن است از طرف خانواده پدر یا مادر به ارث برسد. اگر در خانواده‌ای هستید که زنان و مردان در سن معینی دچار ریزش مو می‌شوند، بیشتر در معرض خطر هستید. خانم‎ها، برخلاف آقایان دچار عقب رفتگی خط مو نمی‌شوند، اما فرقشان بازتر و موهایشان نازک‎تر می‌شود. مردان و زنان می‌توانند از مینوکسیدیل جهت کمک به رشد مو استفاده کنند.

فشارهای احساسی و عصبی:

استرس در تشدید ریزش مو موثر است

درست است که فشار احساسی کمتر از فشار جسمی سبب ریزش مو می‌شود و معمولا استرس باعث ریزش مو نمی‌شود، اما ممکن است ریزش را تشدید کند. شما می‌توانید با انجام دادن ورزش، مدیتیشن و ماساژ استرس را کنترل کنید. کاهش استرس به موها کمک می‌کند؛ شاید به درمان قطعی منجر نشود، اما می‌تواند تاثیرات مثبتی داشته باشد.

کم کاری غده تیروئید:

غده‌ی کوچکی در جلوی گردن به نام تیروئید، هورمون‎هایی ترشح می‌کند که برای سوخت و ساز و رشد مو ضروری هستند. هنگامی که غده تیروئید هورمون کافی تولید نمی‌کند، ممکن است چرخه رشد مو تغییر کند و فرد مبتلا به ریزش شود. هنگامی که سطح تیروئید به حالت طبیعی برگردد، ریزش مو هم کم‎کم کاهش پیدا می‌کند.

کمبود ویتامین B:

استفاده از خوراکی‎هایی که ویتامین B دارند به درمان ریزش مو کمک می‌کند. ویتامین B مورد نیاز بدن را می‌توان با خوردن ماهی، گوشت، سبزیجات نشاسته‎دار و میوه‌های غیر مرکباتی تامین کرد.

کاهش وزن شدید:

کاهش وزن شدید در مدت زمان کوتاه هم یک نوع ضربه‌ی جسمی است که می‎تواند باعث کم پشتی مو شود. حتی اگر کاهش وزن به نفعتان باشد، این اتفاق ممکن است بیفتد. اگر کاهش وزن اصولی نباشد، ممکن است بدنتان دچار کمبود ویتامین و مواد معدنی شود. در واقع کاهش وزن سریع باعث غافلگیر شدن سیستم بدن می‌شود؛ به همین دلیل به مدت 6 ماه ریزش مو خواهید داشت، سپس رشد مو به روال عادی خود بر می‌گردد.

شیمی درمانی:

بعضی از داروهایی که برای درمان سرطان مصرف می‌شوند، متاسفانه ریزش کامل مو را در پی دارند. شیمی درمانی سلول‎هایی را که به سرعت در حال رشد هستند از بین می‌برد. به عنوان مثال: سلول‌های سرطانی و سلول‌های مو. اما این ریزش موقتی است، هنگامی که دوره شیمی درمانی به پایان برسد مو مجددا رشد می‌کند.

مصرف قرص و دارو:

گاهی اوقات مصرف داروهای مختلف باعث کم پشتی مو می‌شوند. این داروها عبارتند از داروهای رقیق کننده خون و داروهایی که برای درمان فشار خون بالا، بیماری قلبی، آرتروز و افسردگی استفاده می‌شوند. اگر حتما باید قرص‎هایتان را مصرف کنید، می‌توانید با دکترتان درباره داروهایی که باعث ریزش مو می‌شوند صحبت کنید. مثلا اگر ممکن است، با درخواست تعویض دارو یا کاهش دوز داروها موافقت کند.

کهولت سن:

یکی از شایع‌ترین علل ریزش مو، کهولت سن است. کم پشت شدن مو‌ها در سنین 50 یا 60 سالگی در زنان و هم‎چنین در مردان اصلا جای تعجب ندارد. متخصصان درمان ریزش مو در سنین بالا را توصیه نمی‌کنند. افراد می‌توانند از جایگزین‌‌های زیبایی مانند کلاه گیس، اکستنشن و مدل‌های مویی که نقاط خالی سر را پوشش می‌دهند استفاده کنند.

سشوار و اتو مو:

استفاده بیش از حد از سشوار و اتو مو، به دلیل اینکه گرما را به طور مستقیم به پوست سر و مو انتقال می‌دهد، از دیگر علت‌های ریزش مو است که با گذشت زمان باعث کم پشتی مو می‌شود.

مشکلات پوستی سر:

مشکلات پوست سر می‌تواند ریزش مو را تشدید کند

پوست سری که قارچ داشته باشد، باعث التهاب شده و مانع از رویش موها می‌شود. مشکلات پوستی که باعث ریزش مو می‌شوند عبارتند از چربی پوست، شوره سر، سوریاس و بیماری‌های قارچی.

مصرف چه خوراکی‌هایی می‌تواند به درمان ریزش مو کمک کند؟

اسفناج: 

به دلیل داشتن آهن به حفظ شادابی و درخشندگی مو کمک می‌کند.

ماهی سالمون:

دارای امگا 3 و ضد التهاب است.

جو دوسر:

دارای بتا گلوکن و فیبر است.

فلفل قرمز:

از شکنندگی مو جلوگیری می‌کند.

مرغ:

 دارای اسیدهای چرب امگا 6 بوده که به عنوان اسید آراکیدونیک شناخته می‌شود. به همین دلیل به رشد مو کمک کرده و آن را ضخیم و سالم می‌کند.

عدس:  

سرشار از روی، آهن، پروتئین و اسید فولیک است؛ علاوه بر درمان ریزش مو به درمان کم خونی کمک می‌کند.

تخم مرغ:

ناخن و مو را تقویت می‌کند.

تخمه آفتاب گردان و سویا:

به جریان خون در پوست سر و رشد موها کمک می‌کنند.

مغزها:

مصرف انواع مغزها (گردو، بادام، فندق و…) به تقویت و رشد مو کمک می‌کند.

لوبیا سبز:

دارای ویتامین‎هایی است که برای سلامت مو مفید هستند.

در این مقاله بیشتر علت‌های ریزش مو را بیان کردیم. هم‎چنین خوراکی‌هایی را معرفی کردیم که مو را تقویت و درخشنده می‌کنند. اگر ریزش موهایتان جدی و نگران‎کننده است می‌توانید از طریق مشاوره آنلاین مشوِرَپ با متخصصان پوست و مو به صورت تلفنی یا تماس تصویری گفت‎وگو کنید و از راهنمایی آن‎ها استفاده کنید.

تعلل نکنید، مشوِرَپ را دانلود کرده و به جای نگرانی، با مشاور متخصص صحبت کنید.

 


backpain.jpg

اردیبهشت ۱۸, ۱۳۹۹ سلامت فردی0 نظر

حتما برای شما هم پیش آمده که صبح‌ها با کمردرد از خواب بیدار شوید. کمردرد صبحگاهی در اغلب موارد، نشان‌دهنده مشکلی در وضعیت خواب افراد، تشک یا بالش است. اما می‌تواند دلایل متعدد پزشکی نیز داشته باشد. در این مطلب قصد داریم در مورد دلایل کمردرد صبحگاهی و راه‎کارهای درمانی آن صحبت کنیم. با ما همراه باشید.


سامانه مشاوره روانشناسی آنلاین مشوِرَپ با گلچین کردن زبده‌ترین متخصصان توانسته بستر امنی را فراهم کند.
با استفاده از این سامانه هم‌میهنان داخل و خارج کشور قادر خواهند بود در هر ساعت از شبانه روز مشاوره آنلاین بگیرند.
تنها ملزومات برای مشاوره گرفتن داشتن گوشی هوشمند، اتصال اینترنت و صرف هزینه‌ای مقرون به صرفه است.